TopTop

ഈ മഹാമാരി മനുഷ്യകുലത്തെ സുഖപ്പെടുത്തുമോ?

ഈ മഹാമാരി മനുഷ്യകുലത്തെ സുഖപ്പെടുത്തുമോ?

ഇതിനകം തന്നെ ഒരു ആഗോള പ്രശ്നമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞ കൊറോണ എന്ന മഹാമാരിക്കു മുൻപിൽ മനുഷ്യർ മാത്രമല്ല ഭരണകൂടങ്ങളും നിസ്സഹായമാവുകയാണ്. രാജ്യങ്ങൾ അവയുടെ അതിർത്തികൾ കൊട്ടിയടച്ചതിനു പിന്നാലെ ഓരോ സംസ്ഥാനവും അവയുടെ അതിര്‍ത്തികളും അടച്ചിരിക്കുന്നു. ലോകം ചുരുങ്ങിച്ചുരുങ്ങി വീടുകളിലേക്ക് ഒതുങ്ങി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. സ്വന്തം വീടിനു ചുറ്റും നാം ഓരോരുത്തരും ഒരു ലക്ഷ്മണ രേഖ വരക്കണം എന്നാണു ഇന്ത്യൻ പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി ഇന്നലെ രാഷ്ട്രത്തോടു ആഹ്വാനം ചെയ്തത്. ഇതൊരു ആജ്ഞ അല്ലെന്നും തൊഴുകയ്യോടെയുള്ള അപേക്ഷ ആണെന്നും അദ്ദേഹം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. വീടിനു ചുറ്റും വരയ്ക്കുന്ന ലക്ഷ്മണ രേഖക്ക് പുറത്തേക്കു ഒരടി വെക്കുമ്പോൾ മാരകമായ കൊറോണ വൈറസിനെ വീട്ടിലേക്കു ക്ഷണിച്ചു വരുത്തുകയാണെന്നോർക്കണം. പ്രധാനമന്ത്രി മുതൽ സാധാരണക്കാരിൽ സാധാരണക്കാരൻ വരെ വീട്ടിലിരിക്കണം എന്നും കൂടി അദ്ദേഹം പറയുമ്പോൾ ഇപ്പോൾ നമ്മെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മഹാമാരിയുടെ വ്യാപനം എത്രകണ്ട് ഭയാനകം ആയിരിക്കുന്നു എന്ന് ഊഹിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ.

21 ദിവസത്തേക്കാണ് ഇന്ത്യയിൽ ലോക്ക് ഡൌൺ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുള്ളതെങ്കിലും സ്ഥിതിഗതികൾ കൂടുതൽ വഷളായാൽ വീടുകൾക്കുള്ളിലെ അടച്ചുകെട്ടി കൂടലിന്റെ ദൈർഘ്യം നീളും. പക്ഷെ എത്രനാൾ ആളുകൾ വീട്ടിനുള്ളിൽ അടച്ചുകെട്ടി കഴിയും? ചൈനയിൽ വൈറസ് സ്ഥിരീകരിച്ച ഉടൻ തന്നെ തന്നെ മുൻകരുതലുകൾ സ്വീകരിക്കാൻ വൈകിയതും മുന്നറിയിപ്പുകൾ തൃണവല്‍ഗണിച്ചു രോഗ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നവർ (വെള്ളത്തിൽ മീനെന്നപോലെ സഞ്ചരിച്ചു എന്ന് പറയപ്പെടുന്ന നമ്മുടെ കാസര്‍ക്കോടുടുകാരൻ ഉൾപ്പെടെ) നാട് നീളെ ചുറ്റിയടിച്ചു രോഗം വിതരണം ചെയ്തതും ഒക്കെ ഇനിയിപ്പോൾ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. എങ്കിലും ഈ അടച്ചുകെട്ടി കൂടൽ നീണ്ടു പോയാൽ എന്താവും സ്ഥിതി എന്ന ആശങ്ക ഇപ്പോൾ മരണ ഭയത്തേക്കാൾ വലിയ ആശങ്കയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

വേലയും കൂലിയും നിലച്ചിരിക്കുന്നു. നിത്യോപയോഗ വസ്തുക്കളുടെ ലഭ്യത ഇനി എത്രനാൾ കൂടി? ഇങ്ങനെ എന്തെല്ലാം വേവലാതികൾ? കോളറയും വസൂരിയും മലമ്പനിയും ഒക്കെ പണ്ട് കേരളത്തിലും മരണം വിതച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും അതിന്റെ ഓര്‍മ്മ പേറുന്നവർ ഇന്ന് ഇല്ലെന്നു തന്നെ പറയാം. നിപയാണ് ഈ അടുത്ത കാലത്തു ഭീതി വിതച്ച ഒരു മഹാ രോഗം. അതിനെ പക്ഷെ എളുപ്പത്തിൽ അതിജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും ഇപ്പോൾ മരണവും അതിനേക്കാളേറെ ആശങ്കയും വിതച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കൊറോണയെ എങ്ങനെ പിടിച്ചുകെട്ടും എന്ന കാര്യത്തിൽ ആർക്കും ഒരു എത്തും പിടിയുമില്ല. എന്നാൽ ഈ ഭീതിക്കിടയിലും വിലക്കുകൾക്കു പുല്ലു വില കൽപ്പിച്ചു ചില കുബുദ്ധികൾ പുറത്തിറങ്ങുന്നുണ്ട്, പൊലീസിന് പിടിപ്പതു പണികൊടുത്തുകൊണ്ട്. സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാൻ തയ്യാറാവാത്ത ഇത്തരക്കാരെ വൈറസ് ആയി തന്നെ കാണേണ്ടതുണ്ട്.

ഈ ആശങ്ക കേവലം കേരളത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. ലോകമെമ്പാടും ഭീതി കൊറോണയെക്കാൾ വേഗത്തിൽ വ്യാപനം ചെയ്യപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ന്യൂ സീലാൻഡിൽ പഠിക്കുന്ന മകൻ പറഞ്ഞത് അവിടുത്തെ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ അടച്ചുപൂട്ടിക്കഴിഞ്ഞു എന്നാണ്. തൽക്കാലം ഒരു മാസത്തേക്ക് എന്ന് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും തുറക്കൽ നീണ്ടുപോയേക്കാം എന്നാണത്രെ അധികൃതർ പറയുന്നത്. പാർട് ടൈം ജോലിയെടുക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥികളെ അതിൽ നിന്നും വിലക്കിയിട്ടുള്ളതിനാൽ വാസസ്ഥലം തന്നെ ഏക ശരണം. ഇതൊക്കെ തന്നെയാണ് മറ്റു രാജ്യങ്ങളിലെയും അവസ്ഥയെന്നാണ് വാർത്തകൾ പറയുന്നത്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഫോൺ വിളികളുടെ എണ്ണവും ദൈർഘ്യവും കൂടിയിരിക്കുന്നു. മെസേജുകൾ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും പ്രവഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇനിയെന്ന് കാണും അല്ലെങ്കിൽ ഇനി കാണാൻ കഴിയുമോ എന്ന ചോദ്യം എങ്ങും എവിടെയും അലയടിക്കുന്നു.

വേവലാതികൾ മറന്നു വായനയിലേക്കും എഴുത്തിലേക്കും ഒക്കെ മടങ്ങാമെന്നു ചിലർ പറയുന്നു. ചിലർ പ്രാർത്ഥനയിൽ മറ്റു ചിലർ ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകുന്നു. നല്ല എഴുത്തും വായനയും മാത്രമല്ല ലോകത്തിലെ മിക്ക മികച്ച സൃഷ്ടികളും അത് സാഹിത്യത്തിൽ ആയാലും കലയിൽ ആയാലും ശാസ്ത്ര രംഗത്ത് ആയാലും പിറവി കൊണ്ടത് ഏകാന്തതയിൽ നിന്നാണെന്നത് ഒരു യാഥാർഥ്യം ആകുന്നു. കൊറോണക്കാലത്തു സർഗാത്മകതയും മരുന്നാണെന്നു പുതു തലമുറ എഴുത്തുകാരൻ അബിൻ ജോസഫ് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നുണ്ട് (ഇന്നത്തെ മലയാള മനോരമ പ്രാദേശിക പേജിൽ ). ഗബ്രിയേൽ ഗാർഷ്യ മാർക്കേസ് ' കോളറ കാലത്തെ പ്രണയം' എന്ന നോവൽ എഴുതിയത് പോലെ ആരാവും 'കൊറോണ കാലത്തെ പ്രണയം ' എഴുതുക എന്ന് മയ്യഴിയുടെ കഥാകാരൻ എം മുകുന്ദനും അത്ഭുതം കൂറുന്നുണ്ട് (ഇതേ പേജിൽ തന്നെ). എഴുത്തുകാർ എഴുതട്ടെ. ആ അടച്ചുപൂട്ടിയിരിക്കൽ അവർക്കു അതിനു ഉപകരിക്കുമെങ്കിൽ അത്രയും നല്ലതു തന്നെ. 'ഏകാന്തതയുടെ നൂറു വർഷങ്ങൾ ' എഴുതുന്ന വേളയിൽ താൻ എത്രമാത്രം ഏകാന്തത അനുഭവിച്ചിരുന്നുവെന്നു മാർക്കേസ് ഒരിക്കൽ ഒരു അഭിമുഖത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. "Fragrance of Guava' എന്ന പേരുള്ള ഈ അഭിമുഖം പിന്നീട് മൾബെറിക്ക് വേണ്ടി ' പേരക്കയുടെ സുഗന്ധം ' എന്ന പേരിൽ പരിഭാഷപ്പെടുത്താനുള്ള ഭാഗ്യം ഇതെഴുതുന്ന ആൾക്ക് ലഭിക്കുകയുണ്ടായി. ചോദ്യം ഉത്തരം എന്ന ശൈലി ഉപേക്ഷിച്ചു (ആരുടേയും നിർബന്ധ പ്രകാരം ആയിരുന്നില്ല) മാർക്കേസ് തന്റെ എഴുത്തുജീവിതം വിവരിക്കുന്ന രീതിയിൽ പൊളിച്ചെഴുത്തു നടത്തുകയായിരുന്നു അന്ന് ചെയ്തത്.

എഴുത്തുകാർ എഴുതുകയും വായനക്കാർ വായിക്കുകയും ചിത്രമെഴുത്തുകാരും ശില്പികളും സംഗീതക്കാരുമൊക്കെ ഈ അടച്ചുകെട്ടി ഇരുപ്പിനെ ധന്യമാക്കട്ടെ. അപ്പോഴും ഒരു ചോദ്യം ഉയരുന്നുണ്ട്; ഇതൊക്കെ വായിക്കാനും കാണാനുമൊക്കെ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ അവശേഷിക്കുമോ എന്ന ഇമ്മിണി വലിയൊരു ചോദ്യം. നമുക്ക് ശുഭാപ്തി വിശ്വാസികൾ ആയിരിക്കാം എന്നേ ഇപ്പോൾ അതിനെക്കുറിച്ചു പറയുന്നുന്നുള്ളു. രണ്ടു ദിവസം മുൻപ് ശ്യാം സുന്ദർ എന്ന മാധ്യമ സുഹൃത്ത് വാട്സ് ആപ്പിൽ അയച്ച ഒരു കവിത ഇവിടെ ചേർക്കുന്നു. ഐറിഷ് - ഫ്രഞ്ച് ദമ്പതികൾക്ക് ജനിച്ച കാതലീൻ ഓ മിയറാ( Kathleen O' Meara ) യുടെ ഒരു കവിതയാണിത്. എല്ലാ ദുരന്തങ്ങളും എങ്ങനെ പ്രകൃതിയെയും മനുഷ്യനെയും ഇതര ജീവജാലങ്ങളെയും സ്വയം വീണ്ടെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു എന്ന് ഈ കവിത പറഞ്ഞു തരും. ഒരു പക്ഷെ ഈ കൊറോണക്കാലത്തു വായിക്കാൻ പറ്റിയ ഒരു നല്ല കവിത തന്നെയാണിത്.

In the Time of pandemic

And the people stayed home.
And they read books,
and listened,
and rested,
and exercised,
and made art,
and played games,
and learned new ways of being,
and were still.

And they listened more deeply.
Some meditated,
some prayed,
some danced.
Some met their shadows.
And the people began to think differently.

And the people healed.
And, in the absence of people
living in ignorant,
dangerous,
mindless,
and heartless ways,
the earth began to heal.

And when the danger passed,
and the people joined together again,
they grieved their losses,
and made new choices,
and dreamed new images,
and created new ways to live,
and they healed the earth fully,
as they had been healed.

ആകയാൽ നമുക്കും കാത്തിരിക്കാം ഒരു വീണ്ടെടുപ്പിനായി. ഒരു പുതിയ ഉദയത്തിനായി.


Next Story

Related Stories