TopTop
Begin typing your search above and press return to search.

ഹോമര്‍, സോഫോക്ലിസ്, ത്യൂസിഡീഡ്‌സ്... കൊറോണ കാലത്ത് മഹാവ്യാധികാല രചനകളിലൂടെ ഒരു സഞ്ചാരം

ഹോമര്‍, സോഫോക്ലിസ്, ത്യൂസിഡീഡ്‌സ്... കൊറോണ കാലത്ത് മഹാവ്യാധികാല രചനകളിലൂടെ ഒരു സഞ്ചാരം

''Words indeed fail one when one tries to give a general picture of this disease; and as for the sufferings of individuals, they seemed almost beyond the capacity of human nature to endure...The most terrible thing was the despair into which people fell when they realized that they had caught the plague; for they would immediately adopt an attitude of utter hopelessness, and by giving in in this way, would lose their powers of resistance", (History of the Peloponnesian War-Thucydides)

മനുഷ്യര്‍ കോവിഡ് 19-നു മുന്നില്‍ മുഖാമുഖം നില്‍ക്കുന്ന വേളയില്‍ മറ്റൊരു മഹാവ്യാധിയുടെ വിപത്തുകളെ കുറിച്ച് മനുഷ്യരും അവരുടെ അറിവും ഇത്രയൊന്നും പുരോഗതി നേടാത്ത കാലത്ത് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട വാക്കുകളാണിവ. ബിസി 426 മുതല്‍ 430 വരെ ഗ്രീസില്‍ മരണതാണ്ഡവമാടിയ പ്ലേഗിനെ കുറിച്ച്, പ്ലേഗ് ബാധിക്കുകയും അതിനെ അതിജീവിക്കുകയും ചെയ്ത ത്യൂസിഡീഡ്‌സ് എന്ന ചരിത്രകാരന്‍ എഴുതിയത്. ഭയപ്പെടുത്തുന്ന പീഡാനുഭവങ്ങളെ അദ്ദേഹം വരച്ചിട്ടിരിക്കുന്നത് യവന സാഹിത്യത്തില്‍ എക്കാലവും പരഭാഗശോഭ പരത്തി നില്‍ക്കുന്ന അമ്ലാന ചിത്രങ്ങളാണ്. അമാവാസിയും പൗര്‍ണ്ണമിയും ഒരു പോലെ നിറയുന്ന കാഴ്ചകളാണ്, ക്രൂരവും മധുരവുമായ കവിതകളാണ് പ്ലേഗിനെ കുറിച്ച് ഇതുവരെ എഴുതപ്പെട്ടവയൊക്കെ എന്നുപറയാം. ഇത്തരം വ്യാധികള്‍ സ്മരണകള്‍ മാത്രമായി തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നുവെന്നതാണ് പുത്തന്‍ കാലത്തെ വ്യാധികളെ ചെറുക്കാന്‍ നമുക്ക് കരുത്ത് നല്‍കുന്നതെന്നത് മറ്റൊരു കാര്യം.

കൊറോണ പരക്കത്തില്‍ ലോകം ഭീതിയിലായ വേളയില്‍ മഹാവ്യാധികളെ സാഹിത്യാനുഭവങ്ങളാക്കിയ ചില രചനകളിലേക്ക് എത്തിനോക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ് ഇവിടെ. കാവ്യമായും ചരിത്രമായും കഥനമായും ആഖ്യാനമായും ചലച്ചിത്രമായും ചിത്രമായുമൊക്കെ അത്തരം രചനകള്‍ നമ്മെ അനുയാത്ര ചെയ്യുന്നുണ്ട്. മിക്കവാറും അനിതരസാധരണമാംവിധം കാളിമ പടര്‍ന്നുപോകുന്നവയെങ്കിലും മഹാവ്യാധികളുടെ കാലത്തെ എഴുത്തിനും മഹാവ്യാധികളെ കുറിച്ചുള്ള രചനകള്‍ക്കും അത്യസാധാരണമായ അനുഭവതലങ്ങളും കരുത്തും സൗന്ദര്യാത്മകതയും കടന്നുവരുന്നതു കാണാം. പലപ്പോഴും അവയില്‍ പലതും ചിന്താപരവും സൗന്ദര്യാത്മകവുമായ ആഘാതമായി പോലും തീര്‍ന്നിട്ടുമുണ്ട്. വിധിയും വ്യാധിയും ഗ്രസിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന അവയുടെ വായനാതളിമങ്ങള്‍ പിടിച്ചുലയ്ക്കുന്നവയും മനുഷ്യാവസ്ഥ കടന്നുപോന്ന ഒരേപോലെ ഇരുണ്ടതും ചേതോമയങ്ങളുമായ വ്യവസ്ഥിതികളെ കമ്പോട് കമ്പ് ചേര്‍ത്തുവെയ്ക്കുന്നവയും ആകുന്നു. നാം ഈ ഖണ്ഡങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന ഓരോ രചനകളും ഇപ്രകാരത്തില്‍ സവിശേഷം ഉന്മിഷിത്താര്‍ന്നവയാണ്.

ആധുനിക ഇന്ത്യയെ ഒരു രോഗം സ്വന്തം വീട്ടില്‍ പൂട്ടിയിടേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നത് ഇതാദ്യമായിരിക്കണം. പ്രകൃത്യാഘാതങ്ങളുടെ നീണ്ട അനുഭവതലം തന്നെ നമുക്കുണ്ട്. പക്ഷെ ഒരു രോഗാവസ്ഥ ഇത്തരത്തില്‍ കരാളമായ ഭീതിയിലേക്ക് രാജ്യത്തേയും ലോകത്തേയും അടുത്ത കാലത്തെങ്ങും എടുത്തെറിഞ്ഞിട്ടില്ല. വലിയ മനുഷ്യനാശം ലോകാരോഗ്യ സംഘടന ഭയക്കുന്നു. രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിനുശേഷം സംജാതമായ സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തിനേക്കാളും വലിയ പ്രതിസന്ധി ലോകമെങ്ങും നേരിടേണ്ടി വരുമെന്ന വിലയിരുത്തലുകള്‍ ഇതിനകം പുറത്തുവന്നു കഴിഞ്ഞു.

മനുഷ്യര്‍ ഇത്രകാലവും നേടിയെടുത്ത അറിവും ശാസ്ത്രജ്ഞാനവും ഒക്കെ ഈ മഹാവ്യാധിയുടെ തിരപ്പൊക്കത്തെ നേരിടാന്‍ മതിയാകാതെ വരുമോയെന്ന വ്യാകുലതകള്‍ പലര്‍ക്കുമുണ്ട്. പ്രതിവിധിയും പ്രതിരോധ മരുന്നുകളും വികസിപ്പിക്കാന്‍ കാലമെടുക്കുമെന്നതും അലട്ടുന്നുണ്ട്. ഭീതിയും വേവലാതിയും എമ്പാടും പടരുന്നുണ്ട്. അത് പടരാത്ത നാടുകള്‍ ലോകത്തേറെയില്ല. വികസിതമെന്നോ അവികസിതമെന്നോ ഉള്ള വേര്‍തിരിവുകളും അക്കാര്യത്തില്‍ പ്രകടമല്ല. മനുഷ്യചരിത്രത്തില്‍ ഇത്തരം സന്ധികള്‍ അത്രയ്ക്ക് സാധാരണവുമല്ല.

പക്ഷെ മാനവ സിന്ധുവിന്റെ മഹാപ്രവാഹം ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒട്ടേറെ അവസ്ഥകള്‍ മുഖാമുഖം കണ്ടാണ് ഇത്രടം എത്തിയത്. ഏറെ വില കൊടുക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും പ്രതിസന്ധികളെയൊക്കെ അതിജീവിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. എതിരുകളോട് ഏറ്റുമുട്ടി, ഏറ്റുമുട്ടി പ്രതിരോധം ചിരകാലം കൊണ്ടു വളര്‍ത്തിയ മനുഷ്യരുടെ ഇതുവരെയുള്ള ചരിത്രം അവര്‍ക്കു മുന്നോട്ട് പോകാന്‍ കരുത്ത് പകരുന്നു. മുന്‍ നാളുകളില്‍ മഹാവ്യാധികള്‍ കവര്‍ന്നെടുത്ത ജീവനുകളുടെ ബഹുലതയും അവയുടെ നാള്‍വഴികളും ഒക്കെ നമുക്കറിയാം. എന്നാലും കൊറോണ മനുഷ്യ ചരിത്രത്തിന് നല്‍കുന്നത് മറ്റൊരു പരീക്ഷണ കാലമാകുന്നു. ചരിത്രം നമുക്ക് നല്‍കുന്നതാകട്ടെ അതിജിവിച്ചു പോന്ന വഴിത്താരകളിലെ കരുത്തും.

ഹോമറിന്റേയും ത്യൂസിഡീഡ്‌സിന്റെയും സോഫോക്ലിസിന്റേയും മറ്റും സഞ്ചാരവഴികള്‍ നമ്മളെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നതും അവരൊന്നും കടന്നത്ര കഠിനപാതകളിലൂടെയല്ല നമ്മുടെ യാത്രയെന്നതാണ്. ഓരോ എഴുത്തുകാരും ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നത് ഓരോ കാലവും ഓരോ സവിശേഷ ഘട്ടവും മനുഷ്യാവസ്ഥകളുമായി നടത്തുന്ന സംവാദങ്ങളെയാണ്. രോഗം ശരീരത്തിന്റെ വൃദ്ധിക്ഷയങ്ങളെ പ്രാഥമികമായി അടയാളപ്പെടുത്തുമ്പോള്‍ അതിനുമപ്പുറം മനുഷ്യാവസ്ഥയുടെ സങ്കീര്‍ണസ്ഥലികളിലേക്ക് ഓരോ രചനയും നമ്മെ നയിക്കുന്നുണ്ട്, ഓരോ കാഴ്ചയും നമ്മളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നുമുണ്ട്. അതാണ് ഒരു കാലത്തിന്റെ രചനയെ എല്ലാക്കാലത്തിന്റേതുമാക്കി തീര്‍ക്കുന്നത്.

2

ഇംഗ്ലീഷില്‍ പാന്‍ഡെമിക് (Pandemic)എന്ന പദത്തിന്റെ മൊഴിമാറ്റമാണ് മഹാവ്യാധി. പാന്‍ഡെമിക്, എപ്പിഡെമിക് എന്നൊക്കെയുള്ള വാക്കുകള്‍ ഇപ്പോള്‍ നമ്മുടെ ദീനേന വ്യവഹാരത്തിന്റെ ഭാഗമായിരിക്കുന്നു. ഇംഗ്ലീഷിലെ മറ്റു പല വാക്കുകളും എന്നതുപോലെ ഈ വാക്കുകളുടേയും മൂലം ഗ്രീക്ക് ആകുന്നു. പരിഷ്കൃത സമൂഹങ്ങളെ സ്വാധീനിച്ച പല പ്രശ്‌ന പരിസരങ്ങളും രൂപപ്പെടുന്നതും വികസിക്കുന്നതും യവന ചിന്തകരുടെ സംവാദ സ്വത്വത്തില്‍ നിന്നും ഊര്‍ജ്ജം സ്വീകരിച്ചു കൊണ്ടായിരുന്നു.

ഗ്രീക്ക് നിവാസികളെ പൗരാണിക കാലം മുതല്‍ തന്നെ രോഗം എന്നത് വലുതായി വ്യാകുലപ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെന്നു കാണാം. തീര്‍ത്തും ശരീര ശാസ്ത്രപരമായ പ്രശ്‌നമെന്ന നിലയിലും കുറെക്കൂടി വിപുലമായ മനുഷ്യരുടെ ചര്യകളെ വ്യവച്ഛേദിക്കുന്ന വിശാലമായ രൂപകം എന്ന നിലയിലും രോഗാവസ്ഥയെ അവര്‍ സമീപിച്ചിരുന്നുവെന്ന് സാംസ്‌കാരിക പഠിതാവായ പ്രഫ. ക്രിസ് മാക്കി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. ലോകത്തിലെ എക്കാലത്തേയും ക്ലാസിക് കൃതികളിലൊന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന ഹോമറുടെ ഇലിയഡില്‍ പ്ലേഗ് എന്ന മഹാവ്യാധിയെ കുറിച്ചുള്ള വിചാരങ്ങള്‍ നമുക്ക് കാണാം. loimos എന്നാണ് ഗ്രീക്ക് ഭാഷയില്‍ പ്ലേഗ് വ്യാധിയെ പരാമര്‍ശിക്കുന്നത്.

ഗ്രീക്ക് നഗരമായ ട്രോയില്‍ വച്ചാണ് സൈന്യത്തെ പ്ലേഗ് ബാധിക്കുന്നത്. ഇതേക്കുറിച്ച് വിശദമായ വിവരണം തന്നെ ഹോമറുടെ പ്രഖ്യാത കൃതിയില്‍ കാണാം. ഗ്രീക്ക് രാജാവായ ആഗമെമ്‌നോണ്‍ അപ്പോളോ ദേവന്റെ പുരോഹിതരില്‍ ഒരാളായ ക്രൈസസിനെ അപമാനിച്ചു. വിനാശങ്ങളുടേയും രോഗനിവാരണങ്ങളുടേയും ദേവനായ അപ്പോളോയെ ഇത് കുപിതനാക്കി. പ്ലേഗ് അടക്കമുള്ള മഹാമാരികളുടെ അധിദേവനും അപ്പോളോ തന്നെ. അപ്പോളോ ദേവന്‍ ഗ്രീക്ക് ജനതയുടെ മേലെ പ്ലേഗിനെ വര്‍ഷിച്ചു. അത്യന്തം വിനാശകാരികളായ അമ്പുകള്‍ അദ്ദേഹം ഗ്രീക്ക് സൈനികര്‍ക്കു നേരെ തൊടുത്തു.

ഹോമര്‍ എഴുതുന്നത് കാണുക:

''Apollo strode down along the pinnacles of Olympus angered

in his heart, carrying on his shoulders the bow and the hooded

quiver; and the shafts clashed on the shoulders of the god walking angrily. …

Terrible was the clash that rose from the bow of silver.

First he went after the mules and the circling hounds, then let go

a tearing arrow against the men themselves and struck them.

The corpse fires burned everywhere and did not stop burning.''

ബിസി 700-ലാണ് ഹോമര്‍ ഇലിയഡ് എഴുതുന്നത്. അതിനുശേഷം 270-ഓളം വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷം എഴുതപ്പെട്ട സോഫോക്ലീസിന്റെ ഈഡിപ്പസ് രാജാവും (Oedipus Rex) ത്യൂസിഡീഡ്‌സിന്റെ പിലിപ്പണേഷ്യന്‍ യുദ്ധചരിത്രം രണ്ടാം പുസ്തകത്തിലും (History of the Peloponnesian War, book 2) പ്ലേഗ് വിപുലമായി പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടുന്നതു കാണാം. സോഫോക്ലിസും ത്യൂസിഡീഡ്‌സും സമകാലീകരായിരുന്നു. ഏതന്‍സില്‍ ബിസി 430 മുതല്‍ 426 വരെ പ്ലേഗ് പടര്‍ന്നുപിടിച്ചിരുന്നു. ബിസി 429-ലാണ് ഈഡിപ്പസ് രാജാവ് രചിക്കപ്പെടുന്നത്.

ലോകത്തെ എക്കാലത്തേയും സാഹിത്യ പ്രണയികളുടേയും ചിന്തകരുടേയും ഇഷ്ടവിഭവമാണ് സോഫോക്ലിസിന്റെ ഈഡിപ്പസ് രചനകള്‍. ഫ്രോയിഡിന്റെ മനോവിജ്ഞാനീയ ചിന്തകള്‍ അതിനെ മനുഷ്യാവസ്ഥയുടെ മറ്റു പല അടരുകളേയും കുറിച്ച് ഉള്‍ക്കാഴ്ച നല്‍കുന്ന വിഭവമാക്കിയെന്നതും ചരിത്രം. നമ്മുടെ ഊന്നല്‍ ഇപ്പോള്‍ അതിലേക്കല്ല. പ്ലേഗ് എന്ന മാഹാവ്യാധിയുടെ അപത്ക്കരമായ ആശ്ലേഷങ്ങളെ കുറിച്ച് കാവ്യാത്മകവും ഉള്‍ക്കാഴ്ചഭരിതവുമായ ചിത്രങ്ങളാണ് ഈഡിപ്പസ് റെക്‌സിന്റെ ആദ്യ പുറങ്ങളില്‍ തന്നെ വരുന്നത്. ഈഡിപ്പസ് രാജാവും നഗരവാസികളും തമ്മിലുള്ള ഒന്നാമങ്കത്തിലെ സംഭാഷണങ്ങളില്‍ തന്നെ പ്ലേഗ് വ്യാകുലമാക്കിയ നഗരവാസികളേയും അതില്‍ സ്വയം നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകുന്ന നട്ടുവനേയും നമ്മള്‍ കാണുന്നു. തേബ്‌സ് നാഥനായ ഈഡിപ്പസിന്റെ മുന്നില്‍ പുരോഹിതന്‍ ആ നാടിന്റെ മുഴുവന്‍ വ്യഥകളും പുറത്തിടുന്നു. കാണുക:

''And look there! Look at our youth! The best stock of men in the world! We are all gathered here. Here and in the city, too, around both the temples of our Goddess Athena, and by the fires inside Apollo's temple, and by the altars of Ismenos whose oracles emerge from ashes. There is plenty of kneeling and lamenting and deep sighing going on there as well, my lord! There, too, Oedipus, the laurels are waved in supplication.

But, you, too, Oedipus, with your own eyes, you can see how the whole of Thebes is in the grips of a battering sea storm of troubles and how she cannot raise her head from its murderous waves! You too, can see that our trees let drop their best flowers to the ground just before they become fruit; that our herds drop dead as they graze and our women have all become barren.

A despicable pestilence, my lord, has taken our Thebes within its murderous grip!

As if some fire-carrying god has swooped upon our land, hollowing out our homes while at the same time, cluttering the house of Black Hades with our moans and our cries of despair.''

തീപിടിച്ച കാലത്തിന്റെ വേപഥുക്കള്‍ ആ നട്ടുവനേയും വല്ലാതെ വ്യാകുലപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. നാട് കത്തുന്നതും ജനങ്ങള്‍ നെട്ടോട്ടമോടുന്നതും അദ്ദേഹം തൊട്ടറിയുന്നുണ്ട്:

''I know you well, all of you and I know well your pain. I know very well that you are all gripped by despair. Yet no one is in greater pain than I am because your pain affects only you, each one of you, alone, whereas I ache for the whole city and for all of you. So have no fear, I'm not asleep. I am wade awake to your misfortune. My soul cries for us all. I have lost many tears and have travelled many paths of thought to find a way out of this until, finally, I have decided to put into action the only possible solution that came to my mind...''

കൃതിയുടെ ആദ്യ രണ്ടു ഭാഗങ്ങളിലാണ് പ്ലേഗിനെ കുറിച്ചുള്ള പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ ജീവത്തായി കടന്നുവരുന്നത്. തുടക്കത്തില്‍ ഒന്നു മുതല്‍ 67 വരെയുള്ള വരികളില്‍ പുരോഹിതന്‍ ഈഡിപ്പസിനു മുന്നില്‍ തേബ്‌സിനെ മഥിക്കുന്ന പ്ലേഗിന്റെ ഭീതിദമായ ചിത്രം വരയ്ക്കുന്നു. തുടര്‍ന്ന് തന്റെ ഭാര്യാസഹോദരനായ ക്രയോണിനെ ഡില്‍ഫിയിലെ വെളിച്ചപ്പാടിന്റെ അടുത്തേക്ക് രോഗകാരണം അന്വേഷിക്കാന്‍ അയച്ചതടക്കമുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ ഈഡിപ്പസ് തന്റെ മുന്നിലെത്തിയവരോട് വിവരിക്കുന്നു. രാജ്യത്തെ ബാധിച്ച അസന്തുഷ്ടിയുടെ മേലാട (miasma) ധാര്‍മ്മിക ച്യുതി (moral noxious pollution) മൂലമാണെന്ന് വിവരം വെളിച്ചപ്പാടിന്റെ അരുളപ്പാടിലൂടെ ലഭിക്കുന്നു. പ്രാര്‍ഥന നിര്‍ത്തി ച്യുതിയുടെ പരിഹാരം കണ്ടെത്താന്‍ ഈഡിപ്പസ് ജനങ്ങളോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ഇതിനായി വെളിപ്പെടുത്തല്‍ നടത്തിയ അന്ധ പ്രവാചകനായ ടൈറേസിയാസിനെ ഈഡിപ്പസ് വിളിച്ചു വരുത്തുന്നു. ധര്‍മ്മച്യുതിയ്ക്കു കാരണം ഈഡിപ്പസ് രാജാവ് തന്നെയാണെന്ന ടൈറേസിയാസിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തല്‍ വരെ, നാടിനെ നടുക്കിയ പ്ലേഗ് ആയിരുന്നു ദുരന്തനാടകത്തിന്റെ പ്രധാന മോട്ടീഫ് എങ്കില്‍, ഈ വെളിച്ചപ്പെടുത്തലോടെ അതിന്റെ ഊന്നല്‍ മറ്റൊരു തലത്തിലേക്ക് വികസിക്കുന്നു. ഇതോടെ പ്ലേഗ് എന്ന മാഹാമാരിയെ കുറിച്ചുള്ള വിശദാഖ്യാനങ്ങളില്‍ നിന്നും സോഫോക്ലിസ് തന്റെ കാഴ്ചയെ തെല്ല് മാറ്റുന്നു. മഹാമാരി രണ്ടാം കാലത്തിലേക്ക് വഴി മാറുകയാണ് ഈ ഘട്ടത്തില്‍.

വിധിയാല്‍ ഗ്രസിച്ച മഹാമാരിയെ കുറിച്ചാണ് സോഫോക്ലിസ് പറഞ്ഞുപോകുന്നത്. ആ കാവ്യത്തിലെ വിചാരങ്ങള്‍ക്ക് പ്ലേഗ് ഒരു അനുഭവപരിസരമാണ്, ഇന്ധനമാണ്. കാലം കഴുകിത്തുടക്കേണ്ട പലതരം വ്യാധികളിലൊന്ന്. പക്ഷെ രോഗത്തിന്റെ തീഷ്ണത തികഞ്ഞ കാവ്യാനുശീലതയോടെ കാലങ്ങളുടെ മേലെ കൊത്തി വെച്ചു സോഫോക്ലിസ്. അതിലേറെ ശക്തമായ കാവ്യസന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ ഈ കൃതിയില്‍ കാണാമെന്നതും വാസ്തവം തന്നെ.

3.

ഹോമറിന്റേയും സോഫോക്ലിസിന്റേയും കവനങ്ങളായിരുന്നുവെങ്കില്‍ ത്യൂസിഡീഡ്‌സ് ഗദ്യകാരനായിരുന്നു. അക്കാലത്തെ ഏറ്റവും ആധുനികമായ വിഷയങ്ങളിലൊന്നായി കണക്കാക്കിയിരുന്ന ചരിത്ര (history) രചനയിലായിരുന്നു മികച്ച സ്‌റ്റേറ്റ്‌സ്മാന്‍ കൂടിയായിരുന്ന ത്യൂസിഡീഡ്‌സിന്റെ താല്പര്യം. അന്വേഷണം എന്നും ഗവേഷണം എന്നുമൊക്കെയുള്ള തലത്തിലാണ് ചരിത്രം അക്കാലത്ത് മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. ത്യൂസിഡീഡ്‌സിന്റെ ഉന്നമാകട്ടെ ബിസി 431 മുതല്‍ 404 വരെ ഏതന്‍സും സ്പാര്‍ട്ടയും തമ്മില്‍ നടന്ന പിലിപ്പോണേഷ്യന്‍ യുദ്ധത്തിന്റെ നാള്‍വഴികള്‍ രേഖപ്പെടുത്തുകയെന്നതും.

ബിസി 420ന്റെ അപരാഹ്നത്തിലായിരുന്നു പ്ലേഗ് ഏറ്റവും അധികം ആസുര നൃത്തം അന്നാട്ടില്‍ ചെയ്തത്. ഗ്രീക്ക് സാഹിത്യത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശോഭിതമായ ഏടുകളില്‍ ഒന്നായിട്ടാണ് ത്യൂസിഡീഡ്‌സിന്റെ പ്ലേഗ് വിവരണങ്ങള്‍ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. സമൂഹം ആ മഹാവ്യാധിയെ ഏതു തരത്തിലാണ് സമീപിച്ചതെന്നും രോഗ ബാധിതരുടെ ചിന്തകളും ചര്യകളും ഒക്കെ അദ്ദേഹം രേഖപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. തികഞ്ഞ സാമൂഹിക ആഖ്യാന (social narrative)ത്തിന്റെ സഹജസ്വഭാവങ്ങളൊക്കെ അതിനുണ്ടെന്ന് പ്രഫ. ക്രിസ് മാക്കി വിലയിരുത്തുന്നുണ്ട്. ത്യൂസിഡീഡ്‌സിനെ പ്ലേഗ് ബാധിക്കുകയും അതിനെ അതിജീവിക്കുകയും ചെയ്തതാണെന്നതും യുദ്ധ ചരിത്ര രചനയ്ക്കിടെ ഉള്‍ക്കാഴ്ചയുള്ള മറ്റൊരു തലം കൂടി തന്റെ പ്രഖ്യാത കൃതിക്കു നല്‍കുന്നതിന് അദ്ദേഹത്തെ പ്രാപ്തനാക്കി.

ഒരു തരത്തിലുള്ള വൈദ്യശാസ്ത്ര പ്രാവീണ്യവും ത്യൂസിഡീഡ്‌സിന് ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കിലും പ്ലേഗിന്റെ വിവിധ തരത്തിലുള്ള അവസ്ഥാന്തരങ്ങളെ കുറിച്ചും അത് രോഗികളില്‍ ഏല്‍പ്പിക്കുന്ന കനത്ത ആഘാതങ്ങളെ കുറിച്ചും അത്യന്തം സൂക്ഷ്മമായി വിവരിക്കാന്‍ അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചു. താന്‍ തന്നെ കടന്നുപോയ രോഗത്തിന്റെ മാത്രാഭേദങ്ങളാവണം ത്യൂസിഡീഡസിന് ഇത് സാധ്യമാക്കിയത്. അദ്ദേഹം രോഗാവസ്ഥയെ കുറിച്ച് പറയുന്ന ഒരു ഖണ്ഡം കാണുക:

''Violent heats in the head; redness and inflammation of the eyes; throat and tongue quickly suffused with blood; breath became unnatural and fetid; sneezing and hoarseness; violent cough' vomiting; retching; violent convulsions; the body externally not so hot to the touch, nor yet pale; a livid color inkling to red; breaking out in pustules and ulcers.''

വിവസ്ത്രനായി തറയില്‍ കിടന്നുരുളുകയും തണുത്ത വെള്ളത്തിലേക്ക് ചാടാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും ഒക്കെ ചെയ്യുന്ന പ്ലേഗ് ബാധിതരുടെ ചിത്രം അത്രമേല്‍ നമ്മെ ആഞ്ഞുകൊത്തുക തന്നെ ചെയ്യും. 2500 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷവും ഏതന്‍സില്‍ അന്ന് വീശിയ വ്യാധി കൊടുങ്കാറ്റ് പ്ലേഗിന്റെ തന്നെ ആയിരുന്നുവോയെന്ന് ശങ്കിക്കുന്നവര്‍ ഏറെയാണ്. ഏതന്‍സിലെ അക്കാലത്തെ രോഗബാധ വലിയ നിഗൂഢതയായി കരുതി വരുന്നവരും ഉണ്ട്. അതേക്കുറിച്ച് ആധുനിക കാലത്തും ഗവേഷണങ്ങള്‍ നടക്കുകയും പുസ്തകങ്ങള്‍ പുറത്തുവരികയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ബ്യുബണിക് പ്ലേഗും ടൈഫോയിഡും ടൈഫസും സ്‌മോള്‍ പോക്‌സും അടക്കമുള്ള നിരവധി രോഗങ്ങള്‍ അക്കാലത്ത് ഗ്രീക്കുകാരുടെ മേല്‍ മരണതാണ്ഡവം ആടിയിരുന്നതായി ആധുനിക കാലത്ത് ജെ.എഫ്. ഡി. ഷ്രൂസ്‌ബെറിയെപ്പോലുള്ളവര്‍ (J.F.D.Shrewsbury) എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അവയെ എല്ലാം ചേര്‍ത്ത് പ്ലേഗ് എന്നു വിലയിരുത്തപ്പെടുകയായിരുന്നുവെന്ന തരത്തിലും ധാരാളം പഠനങ്ങള്‍ വന്നിട്ടുണ്ട്.

പ്രസിദ്ധമായ പെഴ്‌സിലസിന്റെ മൃതസംസ്‌കാര പ്രസംഗത്തിനു പിന്നാലെയുള്ള ഭാഗത്താണ് ത്യൂസിഡീഡ്‌സ് പ്ലേഗിനെ കുറിച്ചുള്ള വിവരണങ്ങള്‍ നല്‍കുന്നത്. ആഫ്രിക്കയില്‍ നിന്നുള്ള രോഗാഗമനം, ഏതന്‍സ് അടക്കമുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലേക്കുള്ള പടര്‍ച്ച, ഡോക്ടര്‍മാരുടേയും ആരോഗ്യ പ്രവര്‍ത്തകരുടേയും കഠിനമായ പരിശ്രമങ്ങളെ പരാജയപ്പെടുത്തികൊണ്ടുള്ള രോഗത്തിന്റെ താണ്ഡവം, ഡോക്ടര്‍മാരുടേയും ആരോഗ്യപ്രവര്‍ത്തകരുടേയും തുടര്‍ച്ചയായ മരണങ്ങള്‍ എന്നിങ്ങനെ നമ്മെ പിടിച്ചുലയ്ക്കുന്ന വ്യാധിചിത്രണങ്ങള്‍. മരുന്നും മന്ത്രങ്ങളും പ്രാര്‍ത്ഥനകളും ഒക്കെ ശരീരം വെന്തുരുകുന്ന വ്യാധിയുടെ മുന്നില്‍ പരാജയമടയുന്നത് നിസ്സഹായമായി നോക്കി നില്‍ക്കേണ്ടി വരുന്ന സമൂഹം. ത്യൂസിഡീഡ്‌സ് മിഴിവോടെ പകര്‍ത്തുന്നുണ്ട് ഈ കാഴ്ചകളൊക്കെ തന്നെ.

രോഗം ശരീരത്തെ സംഭീതിയിലേക്ക് നയിക്കുന്നതടക്കമുള്ളവ ഈ ചരിത്രകാരന്‍ ചേര്‍ത്തുവെയ്ക്കുന്നു. രോഗിയുടെ ചേഷ്ടകളും സമൂഹത്തിന്റെ ചേഷ്ടകളും ഒരു പോലെ. രോഗപീഢയില്‍ മനുഷ്യര്‍ അത്രനാളും കാത്തുവെച്ച മൂല്യവ്യവസ്ഥകളെ സ്വയം തച്ചു കളയുന്നു. അവര്‍ ദൈവഭയമറ്റവരായി തീരുന്നു. ആര്‍ക്കും ആരേയും ഭയമില്ലാത്ത അവസ്ഥ. തങ്ങള്‍ക്കൊരു കുറ്റവിചാരണകളേയും നേരിടേണ്ടി വരില്ലെന്ന് അവര്‍ ഉറപ്പിക്കുന്നു. രോഗം എല്ലാ വിചാരണകളും നടത്തുന്നു, വിധി തീര്‍ക്കുന്നു. ഇനിയെന്ത്? ഇതായിരുന്നു അവരെ നയിച്ച ചിന്ത. അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു:

''As for offences against human law, no one expected to live long enough to be brought to trial and punished: instead everyone felt that a far heavier sentence had been passed on him.''

യുദ്ധത്തില്‍ ഏതന്‍സുകാരുടെ പ്രഹരശേഷിയെ ഇത്രമേല്‍ ഇല്ലാതാക്കിയ മറ്റൊന്നില്ലെന്ന് ത്യൂസിഡീഡ്‌സ് ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തി. പ്ലേഗിന്റെ ഒന്നാം ഘട്ടമായിരുന്നു കഠിനതരം. രണ്ടു വര്‍ഷക്കാലം അത് നീണ്ടുനിന്നു. രണ്ടാം ഘട്ടം അത്രമേല്‍ വിനാശം വിതച്ചില്ല. എന്നിട്ടും 4700 ല്‍പ്പരം സൈനികരുടേയും പരശതം സാധാരണക്കാരുടേയും ജീവന്‍ പ്ലേഗ് അപഹരിച്ചു. ത്യൂസിഡീഡ്‌സ് മിഴിവുള്ള ഒരു പ്ലേഗ് ചിത്രം പങ്കുവെയ്ക്കുമ്പോഴും അത് പിലിപ്പോണേഷ്യന്‍ യുദ്ധചരിത്ര പുസ്തകത്തിന്റെ രണ്ടാം പുസ്തകത്തിന്റെ അഞ്ചു പുറം മാത്രമാണ് നീണ്ടത്. അക്കാലത്തെ ചരിത്രമെഴുത്തിന്റെ സവിശേഷതകള്‍ കൂടി അതില്‍ പെടുന്നു. എത്രമേല്‍ ഋജുവായി വലിയ ചരിത്ര പരീക്ഷയെ പറഞ്ഞുപോകാമെന്നതു സംബന്ധിച്ച പാഠവും അത് സൃഷ്ടിച്ചു വെയ്ക്കുന്നു.

(തുടരും)

ചിത്രീകരണം: ഈഡിപ്പസ് റെക്സ്‌ (വിക്കിപ്പീഡിയ)

(അവലംബം)

1. Oedipus The King, Sophocles,Edited by P. J. Finglass, Cambridge University Press

2. The Iliad, Homer Translated by Ian Johnston, Richer Resources Publications, Arlington, Virginia

3. History of the Peloponnesian War, I: Books 1-2, Thucydides, Translation by C.F. Smith, Loeb Classical Library

4. Thucydides and the plague of Athens - what it can teach us now, Prof.Chris Mackie, theconversation.com

5. The Plague at Athens, 430-427 BCE, by John Horgan, Ancient History Encyclopedia,

6. The Plague of Thebes, a Historical Epidemic in Sophocles' Oedipus Rex, EID Journal Volume 18, Number 1—January 2012


Next Story

Related Stories