TopTop
Begin typing your search above and press return to search.

പുന്നപ്ര വയലാർ: ആ 'അഞ്ചാംക്ലാസ്സു'കാരി ഓര്‍ത്തെടുക്കുന്നു വിപ്ലവ കാലം

പുന്നപ്ര വയലാർ: ആ അഞ്ചാംക്ലാസ്സുകാരി ഓര്‍ത്തെടുക്കുന്നു വിപ്ലവ കാലം

കേരളത്തില്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയുടെ വേരുറപ്പിച്ച പുന്നപ്ര വയലാര്‍ സമരം നടന്ന് 74 വര്‍ഷം പിന്നിടുകയാണ്. ഈ വേളയില്‍ തന്നെയാണ് പുന്നപ്ര വയലാര്‍ സമരം സ്വാതന്ത്ര്യസമരമായി കണക്കാക്കാനാകില്ലെന്നും, അതില്‍ പങ്കെടുത്തവരാരും സ്വാതന്ത്ര്യസമര സേനാനികള്‍ അല്ലെന്നും കേന്ദ്രസര്‍ക്കാര്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഈ അവസരത്തില്‍ പുന്നപ്ര വയലാര്‍ സമരത്തിന്റെ ഓര്‍മകള്‍ അഴിമുഖവുമായി പങ്കുവെക്കുകയാണ് വയലാര്‍ സ്വദേശി ഭാഗിരഥി അമ്മ. സമരത്തില്‍ നേരിട്ട് പങ്കെടുത്തിട്ടില്ലെങ്കിലും അന്ന് നടന്ന വെടിവെപ്പിനെക്കുറിച്ചും, അതിലേക്കു നയിച്ച കാരങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഇവര്‍ ഇപ്പോഴും ഓര്‍ക്കുന്നു. ഭാഗീരഥി അമ്മയുമായി ഹരിതാ മാനവ് നടത്തിയ സംഭാഷണത്തിൽ നിന്ന്

അന്നത്തെ നാടിന്റെ സ്ഥിതി വളരെ ദയനീയമായിരുന്നു. അരിയില്ല, ഉടുക്കാന്‍ വസ്ത്രങ്ങളില്ല, വേലയില്ല, എടുക്കുന്ന വേലയ്ക്കനുസരിച്ച് കാശും കിട്ടില്ല, അങ്ങനെ തൊഴിലാളി വര്‍ഗം കഷ്ടപ്പെടുന്ന കാലത്താണ് സമരം നടക്കുന്നത്. 'അടിയുടെ വെടിയുടെ പടയുടെ നേരെ അടിവെച്ചച്ചടിവെച്ചുയരും ഞങ്ങള്‍' എന്ന മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ചുകൊണ്ടാണ് അന്ന് സമരം തുടങ്ങുന്നത്. അടയ്ക്കാമരം വെട്ടി വാരിക്കുന്തം ഉണ്ടാക്കി. അതായിരുന്നു അന്നത്തെ അവരുടെ ആയുധം. അന്നത്തെ മനുഷ്യന്റെ ബുദ്ധിവെച്ച് ഒരു ആയുധം അവര്‍ തന്നെ ഉണ്ടാക്കി.

വെടിവെപ്പു നടക്കുന്നത് ഒരു ഞാറാഴ്ചയാണ്. അന്ന് ഞാന്‍ ആറാം ക്ലാസില്‍ പഠിക്കുന്നു. വെള്ളിയാഴ്ച സ്‌കൂളില്‍ നിന്നും വരുമ്പോള്‍ അമ്മ പറഞ്ഞു എവിടെയോ വെടിവെപ്പ് നടന്നിട്ടുണ്ട്, നമുക്ക് കളവംകോണത്തെ വീട്ടില്‍ പോകാം എന്ന്. അങ്ങനെ ഞാന്‍ പുസ്തകമൊക്കെ എടുത്ത് അങ്ങോട്ടുപോയി. രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഞായറാഴ്ച വയലാറില്‍ വെടിവെപ്പ് നടന്നു. ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികളെല്ലാം ചേര്‍ന്ന് കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ ഒരാള്‍ വന്ന് പറഞ്ഞു വയലാറില്‍ വെടിവെപ്പ് നടന്നെന്ന്. അങ്ങനെയാണ് ഞാന്‍ വെടിവെപ്പ് നടന്നതിനെക്കുറിച്ചറിയുന്നത്.

അന്ന് ഇന്ത്യ സ്വതന്ത്രമായിരുന്നില്ല, ഇന്ത്യ സ്വതന്ത്രമാകണം, മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തിനും സ്വാതന്ത്ര്യം വേണം. അതിനുള്ളതായിരുന്നു ആ സമരമായിരുന്നു. മഹാത്മ ഗാന്ധി സമരം ചെയ്തപ്പോള്‍ സ്വാതന്ത്ര്യം മാത്രമെ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. എന്നാല്‍ തെഴിലാളികളുടെ വിശപ്പും വേദനയും അറിഞ്ഞ ഒത്തിരി നേതാക്കളുണ്ടായിരുന്നു ഇവിടെ. തൊഴിലാളികള്‍ക്കൊപ്പം നടന്ന് അവര്‍ക്കുവേണ്ടി ജീവിച്ചവരാണ് ആ നേതാക്കള്‍. അങ്ങനെയാണ് തൊഴിലാളികള്‍ വലുതായത്.

ഇവരില്‍ പല നേതാക്കളും എന്റെ വീട്ടില്‍ ഒളിവിലിരുന്നിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍ ഒളിവില്‍ കഴിയുമ്പോഴൊന്നും അവര്‍ ആരാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. പി കൃഷ്ണപിള്ള മരിച്ചപ്പോഴാണ് അദ്ദേഹം വീട്ടില്‍ ഒളിവിലിരുന്ന കാര്യം ഞാന്‍ അറിഞ്ഞത്. ഒളിവിലിരിക്കുന്നവര്‍ ചില കത്തുകളും രേഖകളുമെല്ലാം എനിക്ക് തരുമായിരുന്നു. ഈ സാധനം കൊണ്ടു പോയി 'ഇന്ന ഇടത്തു കൊടുക്കണം' എന്നു പറഞ്ഞാണ് തരുന്നത്. അവരെന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാല്‍ ചെയ്യണം എന്നാണ് എന്നെ പഠിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത്. എന്നിട്ടത് ഷെമ്മീസിനകത്തിടാനും പോകുന്ന വഴി നേരെ പോകാതെ കൂട്ടുകാരുമായി കളിച്ചിട്ടെല്ലാം വേണം പോകാന്‍ എന്നും അവര്‍ തന്നെ പറയും. ഞാന്‍ അതുപോലെ ചെയ്യും. അങ്ങനെ ഞാന്‍ ലഘുലേഖകളെല്ലാം കൊണ്ടുപോയി കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.

വീഡിയോ




Next Story

Related Stories