TopTop
Begin typing your search above and press return to search.

തിരുവിതാംകൂര്‍ കൊട്ടാരം ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ക്കും നായര്‍ പട്ടാളത്തിനും ജയില്‍ പുള്ളികള്‍ക്കും മാത്രമുള്ള ആശുപത്രി സേവനമെങ്ങനെ കേരള മോഡലാകും?

തിരുവിതാംകൂര്‍ കൊട്ടാരം ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ക്കും നായര്‍ പട്ടാളത്തിനും ജയില്‍ പുള്ളികള്‍ക്കും മാത്രമുള്ള ആശുപത്രി സേവനമെങ്ങനെ കേരള മോഡലാകും?

കേരള മോഡല്‍ സാര്‍വത്രിക പൊതുജനാരോഗ്യ സേവനം എന്ന് ആരംഭിച്ചു എന്നത് എപ്പോഴും തര്‍ക്കവിഷയമാവാറുണ്ട്. പാഠപുസ്തക ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാല്‍ തിരുവിതാംകൂര്‍ രാജകുടുംബമാണ് അതിന് തുടക്കം കുറിച്ചത്. ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രം ആദ്യമായി പ്രയോഗിച്ചത് തിരുവിതാംകൂറിലാണ്. 1813-ല്‍ ആദ്യമായി പ്രതിരോധ കുത്തിവയ്പ് എടുത്തത് രാജകുടുംബമാണ്. 1819-ല്‍ കോട്ടയ്ക്കകത്ത് കൊട്ടാരത്തിലും പട്ടാളത്തിന്റെ പാളയത്തും രണ്ട് ഡിസ്പന്‍സറികള്‍ തുറന്നതും തിരുവിതാംകൂര്‍ രാജകുടുംബമാണ്. ആ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ നിഷേധിക്കാതിരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ അത് കേരളം ഇന്ന് കാണുന്ന സാര്‍വത്രിക പൊതുജനാരോഗ്യ സേവനമായിരുന്നോ എന്ന് പരിശോധിക്കുമ്പോള്‍, ആയിരുന്നില്ല എന്ന ഉത്തരമാണ് ലഭിക്കുക. എത്ര പേര്‍ക്ക് ആ സേവനങ്ങള്‍ ലഭ്യമായി? ആര്‍ക്കെല്ലാമാണ് അത് ലഭ്യമായത്? എന്നതാണ് ചോദ്യം. തിരുവിതാംകൂര്‍ രാജകുടുംബമാണ് കേരള മോഡല്‍ പൊതുജനാരോഗ്യ സേവനത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചതെന്ന് പറയുന്നവര്‍ക്ക് അതിന് ഉത്തരമില്ല.

ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരികള്‍ അവരുടെ ആവശ്യത്തിന് ആശ്രയിച്ച സ്വന്തം ഡോക്ടര്‍മാരാണ് തിരുവിതാംകൂറില്‍ (കേരളത്തിലെ മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലും) ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രം ആദ്യമായി പ്രയോഗിച്ചത്. നാട്ടുചികിത്സയില്‍ പരിഹാരമില്ലാത്ത അതിസാരം, കോളറ, വസൂരി, മലേറിയ തുടങ്ങിയവ മൂലം ആയിരങ്ങള്‍ മരിക്കുന്നത് സാധാരണയായിരുന്നു. 1813-ല്‍ വസൂരി പടര്‍ന്ന് പിടിച്ചപ്പോള്‍, അന്ന് റസിഡന്റ് - ദിവാന്‍ പദവികള്‍ ഒരുമിച്ച് വഹിച്ചിരുന്ന കേണല്‍ മണ്‍റോയുടെ നിര്‍ദേശപ്രകാരം റാണി ഗൗരി ലക്ഷ്മി ബായി ചെറിയ ഒരു വാക്‌സിനേഷന്‍ വകുപ്പ് രൂപീകരണത്തിന് അനുമതി നല്‍കി. റസിഡന്റിന്റെ ഡോക്ടര്‍ ആയിരുന്ന ഡോ. പ്രോവന്‍ (Dr Brown) ആയിരുന്നു അതിന്റെ തലവന്‍. റസിഡന്റിന്റെ സ്വാധീനം വഴി കൊട്ടാരത്തില്‍ ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രം പ്രവേശനം നേടിയെങ്കിലും, അത് ലഭ്യമായ സവര്‍ണജാതി ജനങ്ങള്‍ക്ക് പോലും ഭീതിയുളവാക്കുന്ന ഒരു അപരിചിത ചികിത്സാ രീതിയായിരുന്നു അത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ റാണിയും രാജകുടുംബാഗങ്ങളും ആദ്യം വസൂരി പ്രതിരോധ കുത്തിവയ്പ് എടുത്ത് ധൈര്യം പകര്‍ന്നു. എന്നാല്‍, റാണിക്ക് മുമ്പ് വസൂരി വന്നു കഴിഞ്ഞതിനാൽ ഈ സംരംഭത്തിൽ പങ്കെടുത്തില്ല എന്ന വാദവുമുണ്ട്.

റീജന്റ് ഗൗരി പാര്‍വ്വതി ബായിയുടെ കാലത്ത്, 1819ല്‍ ഡോ. പ്രോവന്‍ കൊട്ടാരം ഭിഷഗ്വരനായി (durbar physician) നിയമിക്കപ്പെട്ടു. അതേവര്‍ഷം, രാജഭൃത്യന്മാര്‍ക്കു വേണ്ടിയും തിരുവിതാംകൂര്‍ പട്ടാളമായ നായര്‍ ബ്രിഗേഡിനു വേണ്ടിയും തിരുവനന്തപുരത്ത് ഓരോ ഡിസ്‌പെന്‍സറികള്‍ തുറന്നു - ഒന്ന് കോട്ടയ്ക്കകത്ത് കൊട്ടാരത്തില്‍, ഒന്ന് പട്ടാളത്തിന്റെ പാളയത്ത്. 1846-ല്‍ രാജഭരണമേറ്റ ഉത്രം തിരുനാളിന്റെ കാലത്ത് ആദ്യത്തേത് വികസിച്ച്, കൊട്ടാരത്തില്‍ നിന്നും വേര്‍പെടുത്തി കോട്ടയ്ക്കകം ഡിസ്‌പെന്‍സറിയായി - വടക്കേ കോട്ടയ്ക്കരികില്‍ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഇന്നത്തെ ഗവ: താലൂക്ക് ആശുപത്രി അഥവാ ഫോര്‍ട്ട് ആശുപത്രിയായി പിന്നീടത് വികസിച്ചു. രണ്ടാമത്തേത് ഇന്നത്തെ നിയമസഭാ മ്യൂസിയം കെട്ടിടമാണ്.

എന്നാല്‍ ഈ ആശുപത്രികളോ ചികിത്സയോ ഒന്നും തന്നെ പൊതു ജനങ്ങള്‍ക്ക് ലഭ്യമാവുന്നവയായിരുന്നില്ല. രാജകുടുംബം അവരുടെ ആവശ്യത്തിനായി മാത്രം തുടങ്ങിയ ആശുപത്രികളായിരുന്നു അവ. കൊട്ടാരം/റസിഡന്‍സി ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ക്കും നായര്‍ പട്ടാളത്തിനും ജയില്‍ പുള്ളികള്‍ക്കും മാത്രം ലഭ്യമായ സൗകര്യമായിരുന്നു അത്. ചിലര്‍ക്ക് മാത്രം ആശ്രയിക്കാവുന്ന മരുന്നുശാലകള്‍. കോട്ടയ്ക്കകത്ത് താഴ്ന്ന ജാതിക്കാര്‍ക്കും പട്ടാള പാളയത്ത് സാധാരണ ജനങ്ങള്‍ക്കും പ്രവേശനമില്ലായിരുന്നു. സ്വാതിതിരുനാള്‍ രാജാവാണ് ആദ്യമായി, 1837-ല്‍, കിടക്കകളോട് കൂടിയ 'ധര്‍മ്മാശുപത്രി' തൈക്കാട് സ്ഥാപിക്കുന്നത്. ഉത്രം തിരുനാള്‍ സ്ഥാപിച്ച കോട്ടയ്ക്കകം ഡിസ്പന്‍സറി കോട്ടയ്ക്കകം ആശുപത്രിയാക്കുന്നത് 1887ല്‍ ശ്രീമൂലം തിരുനാളാണ്. എന്നാല്‍ ആശുപത്രിക്ക് പുറത്തെ ലോകം എങ്ങനെയോ, അതിന്റെ നേരെ പ്രതിഫലനമായിരുന്നു ആശുപത്രികളും. പ്രവേശനവും ചികിത്സയും ജാതിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ നിരസിക്കപ്പെട്ടു.1865-ല്‍ ആയില്യം തിരുനാള്‍ ഉദ്ഘാടനം ചെയ്ത സിവില്‍ ആശുപത്രിയാണ് യഥാര്‍ഥത്തില്‍ ആധുനിക ചികിസ്ത ജനങ്ങള്‍ക്ക് ലഭ്യമാക്കിയ പൊതു ആശുപത്രി. ഇന്ന് ജനറല്‍ ആശുപത്രിയായി അത് മാറി. ആ ആശുപത്രിയിലും 1865 മുതല്‍ ആരംഭിച്ച ആശുപത്രികളിലെല്ലാം ജാതി തിരിച്ച് വാര്‍ഡുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെയും പുലയര്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ക്ക് പ്രവേശനം തന്നെ ഇല്ലായിരുന്നു - അവര്‍ ദൂരെ മാറി നില്‍ക്കുകയും, ഡോക്ടര്‍ മറ്റെല്ലാരെയും പരിശോധിച്ച് കഴിയുമ്പോള്‍ ഇനിയാരെങ്കിലുമുണ്ടോ എന്ന് വിളിച്ച് ചോദിക്കുകയും, അവരുടെ രോഗവിവരം വിളിച്ചു പറയുന്നതു കേട്ട് കമ്പൗണ്ടര്‍ വശം മരുന്ന് കൊടുത്തുവിടുകയുമാണ് ചെയ്തിരുന്നത്. തിരുവനന്തപുരത്തെ സിവില്‍ ആശുപത്രിയില്‍ 1905-ലാണ് ആദ്യമായി ഒരു പുലയ വാര്‍ഡ് ഉണ്ടാകുന്നത്. ഉപയോഗശൂന്യമായി കിടന്ന ഒരു അടുക്കള ഇതിനായി മാറ്റിയെടുക്കുകയായിരുന്നു.

എല്‍എംഎസ് തുടക്കം കുറിച്ച പൊതുജനാരോഗ്യ മോഡല്‍ അഥവാ കേരള മോഡല്‍

സര്‍ക്കാര്‍ ഈ പൊതു ആശുപത്രികള്‍ പണിയുന്നതിനു മുമ്പേ തന്നെ, സാധാരണ ജനങ്ങള്‍ക്ക് ജാതിഭേദമോ തീണ്ടലോ കൂടാതെ ആധുനിക ചികിത്സ ഒരു മിഷണറി ഏജന്‍സി ലഭ്യമാക്കി തുടങ്ങിയിരുന്നു. ആ ഏജന്‍സിയാണ് എല്‍എംഎസ് എന്ന പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് മിഷണറി സംഘടന. തിരുവിതാംകൂറില്‍ വ്യാപകമായി ആധുനിക വൈദ്യം പൊതുജനങ്ങളില്‍ ജാതി വിവേചനം ഒഴിവാക്കി എത്തിച്ച്, ഇന്നത്തെ കേരളത്തിലെ പൊതുജനാരോഗ്യ മേഖലയുടെ അടിസ്ഥാനമിട്ടത് എല്‍എംഎസിന്റെ 1838ല്‍ ആരംഭിച്ച നെയ്യൂര്‍ മെഡിക്കല്‍ മിഷനാണ്.

എല്‍എംഎസ് തിരുവിതാംകൂറില്‍ പ്രവര്‍ത്തനമാരംഭിച്ചത് 1806-ലായിരുന്നു. വാക്‌സിനേഷന്‍ ആദ്യം ഏര്‍പ്പെടുത്തിയപ്പോള്‍ ജനങ്ങള്‍ക്കുണ്ടായ ഭീതിയും ആരും അത് സ്വീകരിക്കാന്‍ കൂട്ടാക്കാത്തതും എല്‍എംഎസുകാരെ മിഷണറി പണം കൊടുത്ത് കുത്തിവയ്പ് എടുപ്പിച്ചതും ആദ്യ മിഷണറിയായ റിങ്കല്‍ടോബെയുടെ ഫീല്‍ഡ് വിവരണത്തില്‍ ഉണ്ട്. തിരുവനന്തപുരത്തെ കൊട്ടാര/പട്ടാള വൃത്തങ്ങളല്ലാതെ തിരുവിതാംകൂറില്‍ ആധുനിക ചികിത്സ ആദ്യം അനുഭവിച്ചവര്‍ ഏറെയും എല്‍എംഎസില്‍ ചേര്‍ന്ന പുലയ, വേടര്‍, നാടാര്‍ വിഭാഗക്കാരായിരുന്നു. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ബ്രിട്ടിഷുകാര്‍ക്ക് പതിവുണ്ടായിരുന്ന പോലെ, മിഷണറിമാര്‍ക്ക് സ്വന്തമായി ഓരോ മരുന്നുപെട്ടി (medicine chest) അന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തില്‍ സാധാരണയായിരുന്നു. തങ്ങളെ ആശ്രയിക്കുന്ന അവശനിലയിലായവര്‍ക്ക് അതില്‍ നിന്നും മരുന്ന് നല്‍കാറുണ്ടായിരുന്നു. 1819-ല്‍ മിഷണറി മാള്‍ട്ടിനൊപ്പം എത്തിച്ചേര്‍ന്ന ഭാര്യ മാര്‍ത്ത (Mrs Martha Mault) തന്റെ മരുന്നുപെട്ടിയില്‍ നിന്നും നാട്ടുകാര്‍ക്ക് മരുന്ന് നല്‍കുമായിരുന്നു. അടുത്ത മിഷണറിയായി ചാള്‍സ് മീഡ് വന്നു.

മീഡ് വിഭാവനം ചെയ്ത തരം മെഡിക്കല്‍ മിഷണറി, അദ്ദേഹം ഇംഗ്ലണ്ടില്‍ അവധിക്ക് പോയപ്പോള്‍ 1837ല്‍ എല്‍എംഎസ് അധികാരികള്‍ അവിടെ നിന്നും കൂടെ അയച്ചു - ഭാര്യയും മകളുമായി തിരുവിതാംകൂറിലേക്ക് കപ്പല്‍ കയറിയ ഡോ. ആര്‍ച്ചിബാള്‍ഡ് റാംസെ (Archibald Ramsay). റാംസെയുടെ ജനനം 1806-ലാണ്. 1838-ല്‍ മേയ് മാസം അവര്‍ നെയ്യൂരില്‍ എത്തി (തിരുവിതാംകോടിനടുത്ത്, തിങ്കള്‍ചന്തയ്ക്കും കുളച്ചലിനുമിടയ്ക്ക് എല്‍എംഎസുകാര്‍ സ്ഥാപിച്ച സെറ്റില്‍മെന്റാണ് നെയ്യൂര്‍). മീഡ് അവധിക്ക് ഇംഗ്ലണ്ടില്‍ പോയ ഇടക്കാലത്ത് മില്ലര്‍ എന്ന മറ്റൊരു മിഷണറി നാഗര്‍കോവിലിലെ സ്‌കൂളിനെ നെയ്യൂരില്‍ നടത്തുകയായിരുന്നു. മില്ലറിന്റെ ബംഗ്ലാവ് റാംസെയുടെ ഭവനവും ആദ്യത്തെ ഡിസ്‌പെന്‍സറിയുമായി മാറി (History of the Medical Mission, typed MS, p 8-10. London: CWM/LMS Archives.IndiaOdds.Box18.F7). ഒക്ടോബര്‍ മാസത്തില്‍ റാംസെയും മില്ലറും സെമിനാരി (സ്‌കൂള്‍) ഉള്‍പ്പെടെ നാഗര്‍കോവിലിലേക്ക് തിരിച്ച് പോകണമെന്നും സെമിനാരിയില്‍ ഒരു മെഡിക്കല്‍ ക്ലാസ് കൂടി ആരംഭിക്കണമെന്നും മിഷണറിമാര്‍ തീരുമാനിച്ചു. അവിടെ എല്‍എംഎസിന് റീജന്റ് ഗൗരി പാര്‍വ്വതി ബായി മുമ്പേ നല്‍കിയ ബംഗ്ലാവില്‍ റാംസെ താമസവും ചികിത്സയും ആരംഭിച്ചു. ആദ്യത്തെ പൊതുജനാരോഗ്യ കേന്ദ്രം എന്ന് ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കണം. ആദ്യത്തെ മൂന്ന് മാസം കൊണ്ട് 1500 രോഗികള്‍ തന്നെ സമീപിച്ചതായി അദ്ദേഹം റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ പറയുന്നുണ്ട്.

ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ ഡോ. റാംസെ ആരംഭിച്ചതാണ് തിരുവിതാംകൂറിലെ/കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ സ്വകാര്യ ആശുപത്രി. എല്‍എംഎസ് സ്ഥാപിച്ച മിഷന്‍ പള്ളിക്കൂടങ്ങള്‍ താഴ്ന്ന ജാതിക്കാര്‍ക്ക് ഒരുമിച്ചിരുന്ന് പഠിക്കാനും ആധുനിക വിദ്യാഭ്യാസം സിദ്ധിക്കാനുമുള്ള ആദ്യ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ ആയിരുന്നതു പോലെ, മിഷന്‍ ആശുപത്രി ആധുനിക ചികിത്സ ജാതിവിവേചനം കൂടാതെ ലഭ്യമാക്കിയ ആദ്യ സ്ഥാപനമായിരുന്നു. സര്‍ക്കാര്‍ പൊതുജനാരോഗ്യ മേഖലയില്‍ രണ്ട് പതിറ്റാണ്ടിനുശേഷം കടന്നു വന്നപ്പോഴും ഒരു 50 വര്‍ഷം കഴിയുന്നതു വരെ ജാതിതിരിച്ചുള്ള വാര്‍ഡുകളായിരുന്നു എന്നും ദലിതര്‍ക്ക് പ്രവേശനമില്ലായിരുന്നു എന്നും വീണ്ടും ഓര്‍ക്കേണ്ടതുണ്ട്. 1870ല്‍ പോലും രണ്ട് പുലയരെ ട്രെയി‌നിംഗ് നല്‍കി പുലയ വാക്‌സിനേറ്റര്‍മാരാക്കുകയായിരുന്നു. എല്‍എംഎസില്‍ ചേര്‍ന്ന് വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയ തിരുവനന്തപുരത്തെ രണ്ട് പുലയ യുവാക്കളെയാണ് ഇതിനായി തെരഞ്ഞെടുത്തത്. ഇവർ ചാൾസ് മീഡിൻ്റെ തിരുവനന്തപുരത്തെ പുലയ ചാരിറ്റി സ്കൂളിൽ പഠിച്ചവരായിരുന്നു. പുലയരുടെയിടയില്‍ പ്രതിരോധ കുത്തിവയ്പ് നടത്താന്‍ മേല്‍ജാതിക്കാര്‍ തയ്യാറല്ലാത്തതിനാലായിരുന്നു ഇത്.

ഡോ. റാംസെ വിടവാങ്ങിയതോടെ പത്തു വര്‍ഷം മെഡിക്കല്‍ മിഷന്‍ പ്രവര്‍ത്തനം മുടങ്ങിക്കിടന്നു എങ്കിലും, ഡോ. ചാള്‍സ് ലെയ്ച്ച് (Charles Calder Leitch) 1852ല്‍ നാഗര്‍കോവിലില്‍ എത്തിയതോടുകൂടി വീണ്ടും പ്രവര്‍ത്തനമാരംഭിച്ചു. 1853 മാര്‍ച്ച് 7-ന് അദ്ദേഹം നെയ്യൂരിലെ ബംഗ്ലാവില്‍ മെഡിക്കല്‍ മിഷന്‍ പുനരാരംഭിച്ചു. തുടര്‍ന്ന് 800 രൂപാ മുതല്‍മുടക്കില്‍ അവിടെ മിഷന്‍ ആശുപത്രി കെട്ടിടം പണിയുകയും ചെയ്തു. ആദ്യത്തെ വാര്‍ഷിക റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ (1854ല്‍ അച്ചടിച്ചത്), ആ വര്‍ഷം 5318 രോഗികളെ ചികിത്സിച്ച വിവരം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍ നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ 1854 ആഗസ്റ്റ് 25ന് മുട്ടം ബീച്ചില്‍ കുളിക്കാനിറങ്ങിയപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം മുങ്ങി മരിച്ചു (മുട്ടത്ത് എല്‍എംഎസ് മിഷണറിമാര്‍ക്ക് ഒരു വിശ്രമ ബംഗ്ലാവുണ്ടായിരുന്നു). നവംബര്‍ 1861ന് ഡോ. ജോണ്‍ ലോവ് (John Lowe) എത്തി ആശുപത്രി വീണ്ടും തുറന്നു. അടുത്ത 7 വര്‍ഷം കൊണ്ട് അദ്ദേഹം 37000 രോഗികള്‍ക്ക് ചികിത്സ/ശസ്ത്രക്രിയ നല്‍കി, കൂടാതെ 11000 പേര്‍ക്ക് വാക്‌സിനേഷനും നല്‍കി (1864ല്‍ വസൂരി പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടപ്പോള്‍). അസ്ഥിഭംഗം സംഭവിച്ച, മൂന്ന് ജാതികളില്‍ പെട്ട രോഗികള്‍ രണ്ട് മാസത്തോളം ആശുപത്രിയിലെ ഒരേ മുറിയില്‍ കഴിഞ്ഞ വിവരം ഡോ. ലോവ് ഒരു കത്തില്‍ പ്രസ്താവിച്ചു. പുറം സമൂഹത്തില്‍ അസാധ്യമായ കാര്യമായിരുന്നു ഇത്.

എല്‍എംഎസ് കല്ലടയാര്‍ വരെ നിരവധി ആശുപത്രികളും പൊതുജനാരോഗ്യ കേന്ദ്രങ്ങളും തുടങ്ങി. പിന്നീട് മറ്റ് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് മിഷനുകളും ആശുപത്രികള്‍ തുടങ്ങി. സിഎംഎസ് 1870ല്‍ കണ്ണങ്കുളം, മാവേലിക്കര, തിരുവല്ല എന്നിവിടങ്ങളില്‍ ഡിസ്‌പെന്‍സറി ആരംഭിച്ചു. ഇവ എത്ര നാള്‍ തുടര്‍ന്നു എന്ന് വ്യക്തമല്ല. എന്നാല്‍ സിഎംഎസ് 1871ല്‍ ആലപ്പുഴ ആരംഭിച്ച 'ലെപ്പര്‍ അസൈലം' വിജയകരമായിരുന്നു. (സര്‍ക്കാര്‍ 1870ല്‍ സിവില്‍ ആശുപത്രിക്ക് സമീപം സ്ഥാപിച്ച ഭ്രാന്താശുപത്രിയിലാണ് കുഷ്ഠരോഗികളെയും ചികിത്സിച്ചിരുന്നത്. 1894ല്‍ അത് ഊളമ്പാറയില്‍ മാറ്റി സ്ഥാപിക്കുമ്പോഴും ആ രീതി തുടര്‍ന്നു. എല്‍എംഎസ് 1888ല്‍ നെയ്യൂരിനടുത്തുള്ള ആലങ്കോട് എന്ന സ്ഥലത്ത് കുഷ്ഠരോഗാശുപത്രി തുടങ്ങി.) ആലപ്പുഴ, കോട്ടയം കായല്‍ പ്രദേശത്ത് വള്ളത്തില്‍ സജ്ജീകരിച്ച ഫ്‌ളോട്ടിംഗ് ഡിസ്‌പെന്‍സറി 1930കളില്‍ സിഎംഎസ് പരീക്ഷിച്ചു. സെനാനാ മിഷന്‍ തിരുവനന്തപുരത്ത് (വഴുതക്കാട്) 1894ല്‍ ഒരു പ്രസവാശുപത്രി സ്ഥാപിച്ചു. ബാസല്‍ മിഷന്റെ ഹെര്‍മ്മന്‍ ഗുണ്ടര്‍ട്ട് തന്റെ മരുന്ന് പെട്ടിയില്‍ നിന്നും ആവശ്യക്കാര്‍ക്ക് മരുന്ന് നല്‍കിയിരുന്നു. 1886ല്‍ കോഴിക്കോട്ട് യൂജീന്‍ ലീബന്‍ദോര്‍ഫര്‍ ഒരു ക്ലിനിക് സ്ഥാപിച്ചതോടു കൂടി മെഡിക്കല്‍ മിഷനിലേക്ക് കടന്നു (പിന്നിട് ആശുപത്രിയായി). 1893ല്‍ കൊടക്കലില്‍ ആശുപത്രി സ്ഥാപിച്ചു. ചേവായൂരുള്ള കുഷ്ഠരോഗാശുപത്രി നടത്താന്‍ ബാസല്‍ മിഷനെ സര്‍ക്കാര്‍ ഏല്പിച്ചു. സാല്‍വേഷന്‍ ആര്‍മി 1895ല്‍ നാഗര്‍കോവിലില്‍ കാതറിന്‍ ബൂത്ത് ഡിസ്‌പെന്‍സറി ആരംഭിച്ചു, അത് വളര്‍ന്ന് കാതറിന്‍ ബൂത്ത് ആശുപത്രിയായി. അവരും മെഡിക്കല്‍ ക്ലാസ് ആരംഭിച്ചു. ഇവ കൂടാതെ 1871ല്‍ കത്തോലിക്കാ സഭ മഞ്ഞുമ്മലില്‍ ഒരു വലിയ ആശുപത്രി സ്ഥാപിച്ചു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ബ്രദറന്‍ സഭയുടെ തിരുവല്ല മെഡിക്കല്‍ മിഷന്‍ 1935ല്‍ ആരംഭിച്ചു.

അതായത്, എല്‍എംഎസ് ആരംഭം കുറിച്ചതും, മറ്റ് വിവിധ മിഷനുകള്‍ പിന്തുടര്‍ന്നതുമായ മെഡിക്കല്‍ മിഷനാണ് തിരുവിതാംകൂറിലെ ആരോഗ്യസേവന മേഖലയ്ക്ക് അടിത്തറ പാകിയത്. നെയ്യൂര്‍ ആശുപത്രി ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭം വരെ (എല്‍എംഎസിന്റെ സഹോദര മിഷനായ ആര്‍കോട്ട് മിഷന്‍ വെല്ലൂരില്‍ ആശുപത്രി തുടങ്ങുന്നത് വരെ) ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെയും വിശേഷിച്ച് തെക്കന്‍ ഭാഗത്തെയും ഏറ്റവും പ്രശസ്തവും വലിയതുമായ ആശുപത്രിയായിരുന്നു. മധ്യ തിരുവിതാംകൂറില്‍ നിന്നു പോലും രോഗികള്‍ അവിടെ ചെല്ലുമായിരുന്നു. 1928ലെ റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ എല്‍എംഎസ് ആശുപത്രികളില്‍ ആകെ ചികിത്സിച്ച 159,482 പേരില്‍ 'Syrian Christians 5972' എന്ന കണക്ക് ചേര്‍ത്തിട്ടുണ്ട്.

1865നു ശേഷം സര്‍ക്കാര്‍ ആശുപത്രികള്‍ സ്ഥാപിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതോടു കൂടി എല്‍എംഎസ് ആശുപത്രികളുടെ പതിന്മടങ്ങ് രോഗികളെ ചികിത്സിക്കാന്‍ ആരംഭിച്ചു (ഉദാ: 1900-ല്‍ എല്‍എംഎസ് - 79,998, സര്‍ക്കാര്‍ - 4,38,433). അതിനു പ്രചോദനമായത് മിഷന്‍ ആശുപത്രി തന്നെയാണ്. എന്നാലും കീഴ്ജാതിക്കാര്‍ക്ക് മനുഷ്യത്വപരമായ സമീപനം ലഭിക്കാന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ആശുപത്രികളില്‍ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യം വരെ വൈകി. വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ എല്‍എംഎസിനെക്കാള്‍ പുറകിലായിരുന്നപ്പോള്‍, ചികിത്സയുടെ കാര്യത്തില്‍ വേഗം മുന്നിലെത്തിയത് സമീപനത്തിലെ വ്യത്യാസം കൊണ്ടാവണം. അതായത്, താഴ്ന്ന ജാതിക്കാര്‍ക്ക് എല്‍എംഎസും മറ്റും വിദ്യാഭ്യാസം നല്‍കുന്നത് രാജഭരണത്തിനും ജാതിവ്യവസ്ഥയ്ക്കും ഭീഷണിയായും, എന്നാല്‍ ആധുനിക ചികിത്സ അവരെ ഉള്‍പ്പെടെ പണിയെടുക്കാനുള്ള ആരോഗ്യത്തോടെയും ജീവനോടെയും നിലനിര്‍ത്താന്‍ ആവശ്യമായും തോന്നിയിരിക്കാം.

രാജകുടുംബം ആധുനിക ചികിത്സാ സമ്പ്രദായം ആശ്ലേഷിക്കുകയും വളർത്തുകയും ചെയ്തത് ശരിയാണെങ്കിലും അന്നത്തെ ജാതി ചട്ടക്കൂട്ടിൽ നിന്നും പുറത്തു കൊണ്ടുവന്ന് സാർവ്വത്രിക ആരോഗ്യ സേവനം എന്ന ആശയം പ്രാവർത്തികമാക്കിയത് മിഷണറിമാർ ആയിരുന്നു. 1813-ൽ രാജകുടുംബത്തിൻ്റെ ആവശ്യത്തിന് തുടങ്ങിയ വൈദ്യസേവനം വിവേചനമില്ലാതെ എല്ലാർക്കും ലഭ്യമാകുന്നത് വീണ്ടും ഒരു നൂറു വർഷത്തിന് ശേഷമാണ്. അതിനകം മിഷണറിമാർ ഒരു സാർവ്വത്രിക മോഡൽ ഉയർത്തി കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു.

ഈഴവനായ ഡോ. പൽപ്പുവിന് മദ്രാസിലും ലണ്ടണിലുമായി കിട്ടിയ മെഡിക്കൽ ബിരുദങ്ങൾ തിരുവിതാംകൂർ സർക്കാരിൻ്റെ കീഴിൽ ജോലിക്ക് അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ സഹായിച്ചില്ല. കുലത്തൊഴിലിന് പോകാമല്ലോ എന്നാണ് രാജഭരണം മറുപടി കൊടുത്തത്. മൈസൂർ രാജ്യത്ത് അസിസ്റ്റന്റ് സർജനായി ഡോ. പൽപ്പു പോവുകയും അവിടെ പ്ലേഗ് ബാധ നേരിടുന്നതിന് നേതൃത്വം കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു എന്ന വിരോധാഭാസം നിലനില്ക്കുന്നു.

അതായത്, രാജകുടുംബത്തിൻ്റെ, അവര്‍ക്ക് വേണ്ടി മാത്രം നിലനിന്നിരുന്ന ഡിസ്പന്‍സറികളല്ല, മിഷണറിമാരുടെ പൊതുജനാരോഗ്യ കേന്ദ്രങ്ങളാണ് സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം കേരളാ മോഡൽ ആയി വികസിച്ച് നില്ക്കുന്നത്. കേരള മോഡല്‍ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന സാര്‍വ്വത്രിക പൊതുജനാരോഗ്യ സേവനം എല്‍എംഎസിന്റെ മെഡിക്കല്‍ മിഷനിലാണ് ആരംഭിച്ചതും സര്‍ക്കാര്‍ ആ മാതൃക ഏറ്റെടുത്തതിനെ തുടര്‍ന്ന് അത് പതിറ്റാണ്ടുകളായി നിലനിന്നു പോരുകയുമായിരുന്നു. ആ അടിത്തറ കേരള സംസ്ഥാന രൂപീകരണത്തിനു ശേഷവും മാറിമാറി വന്ന സര്‍ക്കാരുകള്‍ ശക്തമാക്കുകയും വിപുലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാല്‍ മാതൃക തന്ന എല്‍എംഎസ് മെഡിക്കല്‍ മിഷന്‍ ഇന്ന് ആരും അനുസ്മരിക്കുന്നില്ല എന്നത്, ഇപ്പോള്‍ നിലനില്‍ക്കുന്ന ചരിത്രബോധം വികലവും അപൂര്‍ണവുമാണെന്ന് തന്നെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

(Azhimukham believes in promoting diverse views and opinions on all issues. They need not always conform to our editorial positions)


മനോജ്‌ എബനേസര്‍

മനോജ്‌ എബനേസര്‍

ഗസറ്റഡ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍. ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തിൽ എംഎ. ചരിത്രാന്വേഷി. ലണ്ടണിലെ മിഷണറി ആർകൈവ്സിൽ പഠനം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കൊളോണിയൽ ആധുനികതയെ പറ്റി സ്വന്തമായി പഠനം നടത്തുന്നു

Next Story

Related Stories