TopTop
Begin typing your search above and press return to search.

POSITIVE STORY | ഗുഹാവാസി, അപ്ലൈഡ് എക്കണോമിക്സില്‍ പിഎച്ച്ഡി വിദ്യാര്‍ത്ഥി; ചോലനായ്ക്ക വിഭാഗത്തിലെ ആദ്യ ഗവേഷകന്റെ ജീവിതവും സ്വപ്നങ്ങളും

POSITIVE STORY | ഗുഹാവാസി, അപ്ലൈഡ് എക്കണോമിക്സില്‍ പിഎച്ച്ഡി വിദ്യാര്‍ത്ഥി; ചോലനായ്ക്ക വിഭാഗത്തിലെ ആദ്യ ഗവേഷകന്റെ ജീവിതവും സ്വപ്നങ്ങളും
ഗോത്രവര്‍ഗ്ഗക്കാരിലെ ഏറ്റവും പിന്നോക്ക വിഭാഗമായ പ്രാക്തന ഗോത്രവര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്നവരാണ് ചോലനായ്ക്ക വിഭാഗം. ഇപ്പോഴും ഗുഹകളില്‍ ജീവിക്കുന്ന വിഭാഗക്കാരാണ് ഇവര്‍. ഇരുപത് വര്‍ഷം മുമ്പ് വരെയും പൂര്‍ണ്ണമായും കാട്ടിലും ഗുഹകളിലുമായിരുന്നു ഇവരുടെ ജീവിതം. എന്നാല്‍ അടുത്തകാലത്തായി ഏതാനും പേര്‍ നാട്ടിലേക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്ന് കവിയും ആദിവാസികള്‍ക്കിടയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അശോകന്‍ മറയൂര്‍...

ഇത് പോലുള്ള മികച്ച ഫീച്ചറുകള്‍, ലേഖനങ്ങള്‍, അന്വേഷണാത്മക റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍, അഭിമുഖങ്ങള്‍ എന്നിവ സാധ്യമാവണമെങ്കില്‍ നിങ്ങളുടെ പിന്തുണ കൂടിയേ തീരൂ. അഴിമുഖം പ്ലസിന്റെ വരിക്കാരാകൂ.

നിര്‍ഭയ മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കൂ

Support Azhimukham >


ഗോത്രവര്‍ഗ്ഗക്കാരിലെ ഏറ്റവും പിന്നോക്ക വിഭാഗമായ പ്രാക്തന ഗോത്രവര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്നവരാണ് ചോലനായ്ക്ക വിഭാഗം. ഇപ്പോഴും ഗുഹകളില്‍ ജീവിക്കുന്ന വിഭാഗക്കാരാണ് ഇവര്‍. ഇരുപത് വര്‍ഷം മുമ്പ് വരെയും പൂര്‍ണ്ണമായും കാട്ടിലും ഗുഹകളിലുമായിരുന്നു ഇവരുടെ ജീവിതം. എന്നാല്‍ അടുത്തകാലത്തായി ഏതാനും പേര്‍ നാട്ടിലേക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്ന് കവിയും ആദിവാസികള്‍ക്കിടയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അശോകന്‍ മറയൂര്‍ പറയുന്നു. സഹ്യപര്‍വ്വത നിരകളിലെ ആദ്യത്തെ ജനതയെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത് ഇവരാണ്. തന്റെ ഗോത്രത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക, സാമൂഹിക വശങ്ങള്‍ വിശദമായി പഠിച്ച് ഗവേഷണം നടത്താന്‍ ഒരുങ്ങുകയാണ് വിനോദ് സി എന്ന ചോലനായ്ക്ക യുവാവ്. കുസാറ്റില്‍ നിന്നും അപ്ലൈഡ് ഇക്കണോമിക്‌സില്‍ എംഫില്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കിയ ഇയാള്‍ ഈ വിഭാഗത്തില്‍ നിന്നുള്ള ആദ്യ ചോലനായ്ക്ക വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായിരിക്കുകയാണ്. കരുളായി മാഞ്ചീരി കോളനിയിലെ മണ്ണള ചെല്ലന്റെയും വിജയയുടെയും മകനാണ് വിനോദ്. മണ്ണളയിലെ ഗുഹയിലാണ് വിനോദ് ഇപ്പോഴും ജീവിക്കുന്നത്. ചോലനായ്ക്ക വിഭാഗക്കാരെക്കുറിച്ചും തന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും വിനോദ് സംസാരിക്കുന്നു.

"നാല് പ്രദേശങ്ങളിലാണ് ഇന്ന് ചോലനായ്ക്കര്‍ ഉള്ളത്. വയനാട്ടില്‍ ഉണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും അളയ്ക്കല്‍ സമുദായത്തില്‍ നിന്നും മാറിപ്പോയതാണെന്നാണ് കേള്‍ക്കുന്നത്. എന്നാല്‍ അത് തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അളയ്ക്കല്‍, അച്ചരാള, കുഞ്ചക്കൊല്ലി, മാഞ്ചീരി ഈ നാല് സെറ്റില്‍മെന്റുകളിലാണ് ചോലനായ്ക്കര്‍ ഉള്ളത്. ജനസംഖ്യയൊന്നും ഇനിയും തിട്ടപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. അഞ്ഞൂറില്‍ താഴെയുണ്ടെന്ന് മാത്രമാണ് പറയാന്‍ സാധിക്കുക. എന്റെ ഗവേഷണം പൂര്‍ത്തിയാകുമ്പോള്‍ അത് റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാനാകുമെന്നാണ് കരുതുന്നത്. 226 പേരാണ് മാഞ്ചീരി കോളനിയിലുള്ളത്. അതായത് ആകെയുള്ളതിന്റെ പകുതിയോളം ജനസംഖ്യ ഈ സെറ്റില്‍മെന്റിലാണ് വരുന്നത്. ഏഷ്യയിലെ തന്നെ ഏക ഗുഹാവാസി ജനതയായാണ് ഞങ്ങളെ കണക്കാക്കുന്നത്. ഇപ്പോഴും ചോലനായ്ക്ക വിഭാഗക്കാര്‍ ഗുഹയില്‍ വസിക്കുന്നുവെന്നതാണ് പ്രത്യേകത. എല്ലാ സമയത്തും ഞങ്ങള്‍ ഗുഹയില്‍ അല്ല താമസിക്കുന്നത്. കാലാവസ്ഥയ്ക്ക് അനുസരിച്ച് മാറിമാറി താമസിക്കും. പണ്ടും കാലാവസ്ഥയ്ക്ക് അനുസരിച്ച് മാറിമാറി താമസിച്ചിരുന്നു. അന്ന് പക്ഷെ ആളുകള്‍ കുറച്ച് കൂടി ഉള്ളിലായിരുന്നു താമസിച്ചിരുന്നത്. ഇന്നിപ്പോള്‍ അത് കുറച്ചുകൂടി പുറത്തേക്ക് വന്നിട്ടുണ്ട്. അതായത് മുമ്പ് ചോല എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന കൊടുംവനത്തിലായിരുന്നു താമസമെങ്കില്‍ ഇപ്പോള്‍ അത് കാട്ടിലേക്കായി. ചോലയില്‍ ഇടതൂര്‍ന്ന മരങ്ങളും ഇരുട്ടും ആണ് പ്രത്യേകത. കാട്ടില്‍ ജീവിക്കുന്നവരാണ് കൂടതലുമെങ്കിലും ചോലയില്‍ തന്നെ ജീവിക്കുന്നവരും ഉണ്ട്. തമിഴും കന്നഡയും മലയാളവും ഇടകലര്‍ന്ന നായ്ക്കന്‍ ഭാഷയാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.

മഴക്കാലത്ത് താമസിക്കാന്‍ പറ്റുന്ന ഗുഹകള്‍ കാടിനുള്ളില്‍ തന്നെയുണ്ട്. വേനല്‍ക്കാലത്ത് പുഴയുടെ വക്കത്തുള്ള നല്ല ഗുഹകള്‍ തേടിയാണ് പോകുന്നത്. വെള്ളം കിട്ടാനുള്ള സൗകര്യവും മണ്ണൊലിച്ചില്‍ ഇല്ലാതിരിക്കാനുള്ള സാധ്യതകളും മൃഗശല്യം കുറവും എല്ലാമാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. ഇതെല്ലാം നോക്കിയാണ് ഗുഹ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതും. ഇപ്പോള്‍ ടെന്റുകളിലേക്കും മാറിയിട്ടുണ്ട്. ചോലനായ്ക്കര്‍ പൊതുവെ ചെമ്മണ്‍ സിസ്റ്റത്തിലാണ് ജീവിക്കുന്നത്. എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ കുടുംബത്തിന്റെ നിശ്ചിത പരിധിയില്‍ ജീവിക്കാനും വനവിഭവങ്ങള്‍ ശേഖരിക്കാനും സ്വാതന്ത്ര്യമുള്ള സിസ്റ്റം ആണ്. ഞാന്‍ പാണപ്പുഴ കുടുംബത്തിലുള്ളതാണ്. അപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ പാണപ്പുഴ കുടുംബത്തിന് കീഴിലാണ് വരുന്നത്. ആ കുടുംബത്തിന് കീഴിലുള്ള വനവിഭവങ്ങള്‍ ശേഖരിക്കാം. വേറെ ഒരു പരിധിയിലേക്ക് പോകുന്നതിന് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടെങ്കിലും അനുമതിയോടെ പോകാം. അതിന് കാരണം വിഭവങ്ങള്‍ക്ക് പരിമിതിയുള്ളതിനാലാണ്. പരിധി തിരിച്ചിട്ടുള്ളതിനാല്‍ നിയന്ത്രണത്തോടെ മാത്രമേ വിഭവങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കുകയുള്ളൂ."-വിനോദ് പറഞ്ഞു.
ചോലനായ്ക്കര്‍ നേരിടുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട മൃഗശല്യം ആനയാണ്. അതിനെതിരെ മുന്‍കരുതലെടുക്കുകയാണ് സാധാരണ ചെയ്യുന്നത്. പാര്‍പ്പിടങ്ങള്‍ ഗുഹകളിലേക്കും പാറക്കെട്ടുകള്‍ക്കിയിലേക്കും കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത് മുന്‍കരുതല്‍ എന്ന നിലയിലാണ്. പക്ഷെ മൃഗങ്ങളുമായി സൗഹൃദത്തില്‍ തന്നെയാണ് ഈ വിഭാഗക്കാര്‍ ജീവിക്കുന്നത്. എല്ലാ മൃഗങ്ങളെയും പക്ഷികളെയും ഇണക്കി വളര്‍ത്താന്‍ പണ്ട് മുതലേ ശീലമാണ്. ചോലക്കാരെ സംബന്ധിച്ച് ഇതൊരു സ്വാഭാവികമായ കാര്യമാണ്. പക്ഷെ ആനയെ എല്ലാവര്‍ക്കും പേടിയാണ്. ചോലനായ്ക്കര്‍ സമീപകാലത്തായി നാട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങിത്തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇതുവരെയും അത് അവരുടെ ജീവിത രീതികളെ ബാധിച്ചിട്ടില്ല. എന്നാല്‍ ഭാവിയില്‍ അത് ബാധിക്കാന്‍ ഇടയുണ്ടെന്നാണ് തോന്നുന്നത്. വളരെ കുറച്ച് ജനസംഖ്യ മാത്രമുള്ള ഇവിടെ ആളുകള്‍ വിദ്യാഭ്യാസം നേടി വരുന്നുണ്ട്. സ്വാഭാവികമായും സാധാരണ മനുഷ്യരെ പോലെ ജീവിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കും.


"എനിക്ക് ഇരുപത്തിനാല് വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു. ഞാനും എന്റെ ഗോത്രത്തിലെ മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ തന്നെ ജീവിക്കുകയും ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരാളാണ്. പഠിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യമുണ്ടോയെന്ന് കുട്ടിക്കാലത്ത് ചിന്തിച്ചിരുന്നു. കാടില്‍ ജീവിക്കുന്നവരുടെ സ്വഭാവവും ജീവിതവും വളരെ വ്യത്യാസമാണ്. കാടുമായി ഇണങ്ങിച്ചേരുന്ന സ്വഭാവമാണ് ഞങ്ങളുടേത്. നാട്ടിലെ പല സന്ദര്‍ഭങ്ങളും ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടണമെന്നില്ല. കാടിനുള്ളില്‍ കൂടുതല്‍ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്. എട്ട് വയസ്സ് കഴിയുമ്പോഴേക്കും മുതിര്‍ന്നവരെ പോലെ കാട്ടിനുള്ളിലേക്ക് പോകാനും അച്ഛന്‍ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചെയ്യാനും സാധിക്കും. സ്‌കൂളില്‍ ചേര്‍ന്നാല്‍ ടീച്ചറിനെ അനുസരിക്കുകയും പഠിക്കുകയും ഒക്കെ വേണം. അത് പലര്‍ക്കും ബുദ്ധിമുട്ടായി തോന്നുമെന്നതിനാലാണ് പലരും പഠനം പാതിവഴിയില്‍ ഉപേക്ഷിക്കുന്നത്.
2001ലാണ് ഞാന്‍ ഒന്നാം ക്ലസില്‍ ചേരുന്നത്. കിര്‍ത്താര്‍ഡ്‌സ് ഡയറക്ടര്‍ എന്‍ വി വിശ്വനാഥന്‍ നായര്‍ സാറാണ് എന്നെ സ്കൂളിലെത്തിക്കുന്നത്. ആ വര്‍ഷം ജൂണിന് മുമ്പ് സ്‌കൂളില്‍ പോകാന്‍ പ്രായമായ ഏതൊക്കെ കുട്ടികളുണ്ടെന്ന് അന്വേഷിച്ച് മാഞ്ചീരിയില്‍ വന്നു. ഞങ്ങളെല്ലാം മക്കീവര അളയില്‍ കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടതും കുട്ടികളെല്ലാം ഓടി. ഞാനും എന്റെയൊരു ചേച്ചിയും ഓടിയില്ല. അമ്മ അടുത്തുണ്ടായിരുന്നതിന്റെ ധൈര്യമായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ക്ക്. അമ്മയെ പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കിക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചു. എന്നാല്‍ എന്റെ കൂടി സമ്മതം വേണമല്ലോ? പാന്റും ഷര്‍ട്ടും ഒക്കെ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും ഞാന്‍ വഴങ്ങിയില്ല. എന്നാല്‍ പഴം തരാമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ സമ്മതിച്ചു. അച്ഛനൊക്കെ ടൗണില്‍ പോയി വരുമ്പോള്‍ പഴം കഴിച്ചതിനെക്കുറിച്ചൊക്കെ പറഞ്ഞ് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. പഴം കഴിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് കൂടെപ്പോകാന്‍ ഞാന്‍ സമ്മതിച്ചത്. വണ്ടിയില്‍ കയറ്റി ഹോസ്റ്റലില്‍ എത്തിച്ചെങ്കിലും പഴമൊനും വാങ്ങിത്തന്നില്ല. ആ ചതിയാണ് എന്നെയിപ്പോള്‍ ഇവിടെ എത്തിച്ചിരിക്കുന്നത്.

നിലമ്പൂരിലെ ഐജിഎംഎംആര്‍എസില്‍ ആണ് എന്നെ ചേര്‍ത്തത്. ആദ്യം അത് മഞ്ചേരിയിലായിരുന്നു. ഞാന്‍ ചേര്‍ന്നത് മഞ്ചരിയില്‍ ആണ്. 2006ലാണ് നിലമ്പൂരിലേക്ക് മാറ്റിയത്. പത്താം ക്ലാസ് വരെ അവിടെ പഠിച്ചു. 61 ശതമാനം മാര്‍ക്കേ പത്താം ക്ലാസിലുണ്ടായിരുന്നുള്ളു. പ്ലസ് വണ്ണിന് എങ്ങനെ ചേരണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു. മഹിളാ സമഖ്യയാണ് അതിന് സഹായിച്ചത്. അവരാണ് എംആര്‍എസ്എച്ച്എസ്എസ് വടശ്ശേരിക്കരയില്‍ എന്നെ ചേര്‍ത്തത്. എന്നാല്‍ ഇടയ്ക്ക് ഞാന്‍ വീട്ടിലേക്ക് തിരികെ പോന്നു. ആ സമയത്താണ് ഇടക്കര ശ്രീ വിവേകാനന്ദ കോളേജിന്റെ മാനേജര്‍ ആയ കെ ആര്‍ ഭാസ്‌കരന്‍ പിള്ള സാര്‍ മാഞ്ചീരിയില്‍ വരുന്നത്. കോളേജില്‍ പോകാന്‍ പ്രായമായ കുട്ടികളെ അന്വേഷിച്ചായിരുന്നു ആ വരവ്. ഞാന്‍ ആ സമയത്ത് പണിക്ക് പോകുകയാണ്. പ്ലസ് ടു ജയിച്ചാല്‍ ഡിഗ്രിക്ക് വിവേകാനന്ദ കോളേജില്‍ പഠിപ്പിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു. പ്ലസ് ടുവിന് 70 ശതമാനം മാര്‍ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു.

വിവേകാന്ദ കോളേജില്‍ ബിഎ എക്കണോമിക്‌സ് പഠിക്കുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെയും എന്നെ പത്താം ക്ലാസില്‍ പഠിപ്പിച്ച ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ സാറിന്റെയും വീട്ടിലായിരുന്നു താമസം. ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ സാറാണ് പഠിക്കുമ്പോള്‍ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി ക്യാമ്പസില്‍ പഠിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞ് എംഎ അപ്ലൈഡ് എക്കണോമിക്‌സിന് അപേക്ഷ അയപ്പിച്ചത്. എന്‍ട്രന്‍സ് എഴുതി കിട്ടി അവിടെ തന്നെ ചേരാനും സാധിച്ചു. പിന്നീട് എംഎഫിലും ഇപ്പോള്‍ പി കെ ബേബി സാറിന് കീഴില്‍ പിഎച്ച്ഡിയ്ക്കും കുസാറ്റില്‍ തന്നെ ചേര്‍ന്നു. ഡിഗ്രിക്ക് 63 ശതമാനവും എംഎയ്ക്ക് 75 ശതമാനവും എംഫിലിന് ആദ്യ സെമസ്റ്റര്‍ ഗ്രേഡ് മാത്രമാണ് അറിഞ്ഞത്. അത് എട്ടില്‍ കൂടുതലുണ്ടെന്ന് മാത്രമേ അറിയൂ. ഈമാസം 11നാണ് പിഎച്ച്ഡിക്ക് ചേര്‍ന്നത്."

ഗവേഷണം പൂര്‍ത്തിയാക്കി ആദിവാസികളുടെ ഉന്നമനത്തിനുതകുന്ന ജോലിയാണ് വിനോദ് ലക്ഷ്യമിടുന്നത്.



Next Story

Related Stories