TopTop
Begin typing your search above and press return to search.

ധൂളികളുടെ സന്ദേഹശാസ്ത്രം: ഹേമന്ത പ്രഭാതത്തിലെ പിംഗലധൂമികയ്ക്കു കീഴില്‍ നിന്ന് എലിയട്ട് ഓർ‌മിപ്പിക്കുന്നത്

ധൂളികളുടെ സന്ദേഹശാസ്ത്രം: ഹേമന്ത പ്രഭാതത്തിലെ പിംഗലധൂമികയ്ക്കു കീഴില്‍ നിന്ന് എലിയട്ട് ഓർ‌മിപ്പിക്കുന്നത്

''What are the roots that clutch, what branches grow

Out of this stony rubbish? Son of man,

You cannot say, or guess, for you know only

A heap of broken images, where the sun beats,

And the dead tree gives no shelter, the cricket no relief''

(T.S.Eliot- The Waste Land , The Burial of the Dead)

ആകാശത്തില്‍ ധൂളികളുടെ പാരാവാരം. തകര്‍ന്നു വീഴുന്ന ചമല്‍ക്കാരങ്ങള്‍ പോലെ ഗതികെട്ട ഒരു കാലത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി അവ കാറ്റില്‍ പറന്നു. പടര്‍ന്നു. കായലില്‍ നിറമറ്റ കുന്നുകളുടെ പ്രതിബിംബനം. തകര്‍ന്ന എടുപ്പുകളുടെ പാദസ്പര്‍ശം. ലക്ഷ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട കലാപത്തെപ്പോലെ നിമിഷങ്ങളുടെ ശതശാഖികളില്‍ ഒരു നെടുവീര്‍പ്പുപോലും ഇല്ലാതെ ഏറെ നാളത്തെ വാചാടോപങ്ങളുടേയും വാദങ്ങളുടേയും പ്രതിവാദങ്ങളുടേയും അന്തസ്സാരം പൊടിഞ്ഞു ചേരുന്നു. പൊടിയായി തീരുന്നു. എത്രയോ നദികളെ കുഴിച്ചെടുത്ത മണലുകള്‍, എത്രയോ ആകാശഗേഹങ്ങള്‍ക്കു താങ്ങാകാനാവുമായിരുന്ന ഉരുക്കുകള്‍, കാലത്തിന് കാവലാകാമായിരുന്ന കനത്ത കല്‍ക്കെട്ടുകള്‍. എല്ലാം വലിയ ആരവങ്ങളുടെ മധ്യേ നിലംപതിയ്ക്കുന്നു. ചേതോഹരങ്ങളാക്കി വെച്ച കല്ലെടുപ്പുകള്‍ നിമിഷാര്‍ദ്ധത്തില്‍ മാലിന്യങ്ങളുടെ വേരിടങ്ങളാകുന്നു. കുന്നുപോലെ കൂടിക്കിടക്കുന്നു. നാളെയുടെ വിധിതീര്‍പ്പിനെക്കുറിച്ച് കണക്കുകള്‍ കൂട്ടുന്നു.

ശ്ലഥബിംബങ്ങളായി കണ്ണിനെ ആക്രമിക്കുന്ന കാഴ്ചmeta-narrativesകള്‍ പലതാകും. ഓരോരുത്തരും ധരിച്ചിരിക്കുന്ന കണ്ണടകള്‍ ഓരോതരത്തില്‍ അവ കാട്ടികൊടുക്കുന്നു. വിലാപവും വേവലാതിയും ഭീതിയും പിന്നെ പേരറിയാത്ത എന്തൊക്കെയോ വികാരങ്ങളും ആ വഴികളിലൊക്കെ ചുറ്റിത്തിരിയുന്നുണ്ട്. വിളക്കുവെച്ച് പ്രാര്‍ഥിച്ച്, ജീവിതത്തിന്റെ വ്യര്‍ഥതയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞുപറഞ്ഞ് കിളികള്‍ ചേക്കേറാന്‍ മറന്നുപോകും. അതല്ല അവ ചേക്കയറ്റവരായി തീരുകയാണോ?

എല്ലാത്തിനും സാക്ഷിയാകാന്‍ ആകാശക്കണ്ണാടികള്‍ക്കു മുന്നില്‍ എത്രയേറെയോ കാഴ്ചക്കാര്‍. എത്രയോ നാടുകളിലിരുന്ന് അവരത് കാണുന്നു, പണ്ട്, മറ്റൊരു പൊളിക്കല്‍ കാലത്ത്, പണ്ഡിതനായ ബുദ്ധിജീവി പറഞ്ഞതുപോലെ ദൃശ്യമായി തീരുന്നത് ''metaphor of morality in public place'' ആവാം. അതിലുമപ്പുറമുള്ള രാഷ്ട്രീയമാവാം. ഇക്കാലത്തെ സഹജമായ അരാഷ്ട്രീയതയും ആകാം. എങ്കിലും, കിടപ്പാടം നഷ്ടമായവരുടെ ആക്രന്തനങ്ങള്‍ എല്ലാക്കാലത്തേയും വലിയ വിലാപങ്ങള്‍ തന്നെ. അഭിജാതര്‍ക്കു തീര്‍ക്കാനാവാതെ പോയ പ്രതിരോധങ്ങള്‍ ഏഴകളുടെ അഴലകുളുടെ ആഴം കാട്ടിത്തരുന്നുണ്ട്. എല്ലാ ചര്‍ച്ചകളും അവസാനിച്ചു. വിധിയുടെ മേലെ കുറെ വിയര്‍പ്പു തുള്ളികള്‍.

തീരനഗരത്തിന്റെ ഗരിമയ്‌ക്കൊത്ത് പിന്നീട് വികസിച്ച തുരുത്താകുന്നു മരട്. ഇപ്പോള്‍ നഗരത്തോളം തന്നെ പ്രൗഢി. പഞ്ചനക്ഷത്ര ശീതളിമ നിറയ്ക്കുന്ന ശയ്യാഗേഹങ്ങള്‍. വലിയ, ശീതീകരിച്ച സമ്മേളന പുരകള്‍. ഇതൊക്കെ ആ ഗ്രാമീണരുടെ കണ്‍വെട്ടത്തില്‍ ഉയര്‍ന്നുവന്നതാണ്. അവയ്‌ക്കൊപ്പമെന്നു പറയാം മരണശിക്ഷ അനുഭവിക്കുന്ന ഈ ഫ്‌ളാറ്റ് സമുച്ചയങ്ങളും രൂപം കൊണ്ടത്. എങ്ങനെയെങ്കിലും പൊളിച്ചുതീര്‍ത്ത് ഈ നാടിനെ ഭീതിയില്‍ നിന്നും പുറത്തേയ്‌ക്കെത്തിക്കൂവെന്നു പറയുന്ന, പറയാതെ പറയുന്ന മരടിലെ പാവം സാധാരണക്കാരെ എമ്പാടും കാണാനാവുന്നുണ്ടായിരുന്നു അവിടെ കുറെയായിട്ട്.

ചെറുതോണിയില്‍ ചൂണ്ടയിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവരോട് എല്ലാ ദീവസങ്ങളിലും ഒരേ ചോദ്യങ്ങളുമായിട്ടെത്തിയിരുന്ന മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകരോട് സൗഹൃദം പോലെ തന്നെ അവര്‍ക്ക് വല്ലാത്ത നീരസമുണ്ടായിരുന്നു. അല്ല, ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. കടലെടുക്കുന്നതുപോലെയാണ് തങ്ങളുടെ ദ്വീപിനേയും നഗരം ഗ്രസിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നതെന്ന് ഏറെ നാളുകളായി അവരറിയുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ പച്ചയായ ഉടമ്പടികളില്‍ കാണാതിരുന്ന പലതും കണ്ടു, അനുഭവിച്ചു... ഇതേക്കുറിച്ചും അന്വേഷിച്ചെത്താതിരുന്ന മാധ്യമക്കാരനെ നോക്കി നിര്‍ന്നിമേഷമായി അവര്‍ നിശ്ശബ്ദം ചീറി. അഭിജാതരുടെതാണീ ലോകം. ഗ്രാമീണമായ ഭാഷയില്‍ ഒരു പീടികക്കാരന്‍ അത് ശബ്ദമില്ലാതെ പറഞ്ഞു. പറയാതെ പറയുന്നതിന് ഏറെ കരുത്തുണ്ടാകും. കവിതയിലെ ശൂന്യസ്ഥലങ്ങള്‍ പോലെ.

എന്നോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന ഉത്തരാധുനിക ബുദ്ധിജീവി പിറുപിറുത്തു. ''fall of meta-narratives''. നാലു മാസങ്ങളായി ശമ്പളം കുടിശ്ശികയായ മാധ്യമ സുഹൃത്തിന്റെ ശരീരത്തില്‍ നിന്നും മുഷിപ്പും മുറിവും വല്ലാത്ത വിയര്‍പ്പ് ഗന്ധവും പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഗന്ധം സഹിക്കാനുള്ള വിഷമം മറച്ചുവെച്ച എന്നിലെ നാട്യക്കാരന്‍ ഉത്തരാധുനികനൊപ്പം നടക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. അദ്ദേഹത്തില്‍ നിന്നും പരന്ന മുന്തിയ വിദേശ ലേപസുഗന്ധം രസനകളില്‍ സുഖം നിറച്ചു. മാധ്യമ സുഹൃത്തിന്റെ ദുരിത കാലത്തിനുമേലെ ഒരു തട്ടിക വെച്ചു മറച്ചു. ഇന്ദ്രീയബോധത്തെ ഗന്ധപ്രസരത്തില്‍ മുക്കിക്കൊന്നു.

ഇതെല്ലാം ടി.എസ്. എലിയട്ട് നേരത്തെ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകണം. അതുകൊണ്ടാവണം അദ്ദേഹം മൃതധാത്രിയില്‍ നിന്നും വളരുന്ന ലൈലൈകുകളെ കുറിച്ചും മറവിയാര്‍ന്ന മഞ്ഞില്‍ ഭൂമിയെ മൂടിപ്പൊതിഞ്ഞും ഉണക്കുകഴിഞ്ഞാല്‍ അല്പം ജീവിതം പോറ്റിയും നമ്മെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന ഗ്രീഷ്മത്തെ കുറിച്ചുമൊക്കെ നമ്മോട് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഏത് വേരുകളാണ് അള്ളിപ്പിടിക്കുന്നതെന്നും ഏത് ശാഖകളാണ് ഈ കല്ലുകുപ്പയില്‍ വളരുന്നതെന്നും തെരയുന്നത്.

തീര്‍ന്നിട്ടില്ല, കാത്തിരുന്ന വിസ്മയങ്ങള്‍. നിശ്ചിതവും നിയന്ത്രിതവുമായ രണ്ട് സ്‌ഫോടനങ്ങള്‍ ഇന്നു നടന്നു. അനിശ്ചിതങ്ങളായ പരശ്ശതം സ്‌ഫോടനങ്ങള്‍ നമ്മുടെ വിധിപ്പുരകളില്‍ തീയതി തേടി കിടക്കുന്നുമുണ്ട്. എല്ലാം കഴിഞ്ഞിട്ടുവേണം, രാവിലെ പിന്നില്‍ നീങ്ങുന്ന നിഴലില്‍ നിന്നോ വൈകിട്ട് അഭിമുഖമായി ഉയരുന്ന നിഴലില്‍ നിന്നോ വ്യത്യസ്തമായി ഒരുപിടി മണ്ണില്‍ കവിക്ക് ഭയത്തെ കാണിച്ചുതരാന്‍. കടല്‍ വിജനവും ശൂന്യവും ആയിത്തീരുന്നുണ്ടെന്ന് റിച്ചാര്‍ഡ് വാഗ്നര്‍ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു.

ഒരു നിശ്ചയമില്ല ഒന്നിനും എന്ന് പറഞ്ഞ് മറ്റൊരു കവി എത്ര കാലങ്ങളായി വേപഥു പൂണുന്നു. കൊല്ലിക്കയല്ലേ നിനക്കു രസമെടോ എന്നു ദൈവത്തോട് കലഹിച്ച് കൂട്ടായി മറ്റൊരാള്‍. ടി. എസ്. എലിയട്ട് ഹേമന്ത പ്രഭാതത്തിലെ പിംഗലധൂമികയ്ക്കു കീഴില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് ഒരു വട്ടം കൂടി ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു, ''Son of man,/You cannot say, or guess, for you know only/A heap of broken images. ''


Next Story

Related Stories